Komin: podstawowe zasady projektowania i instalacji

Treść artykułu



Prawidłowa instalacja komina jest warunkiem normalnego funkcjonowania kominka, pieca lub kotła. W artykule wskazano podstawowe zasady montażu i zasady obliczeniowe stosowane przy projektowaniu i montażu kominów.

Komin: podstawowe zasady projektowania i instalacji

Chęć samodzielnego zbudowania domu wynika z reguły z konieczności oszczędzania zasobów materialnych, ponieważ usługi wyspecjalizowanych przedsiębiorstw nie są tanie. Jednak budowa komina wymaga specjalnego podejścia: nie można obejść się bez użycia specjalnej wiedzy w tej sprawie. Dlatego przypomnijmy podstawowe zasady tworzenia efektywnych systemów oddymiania i wagę ich przestrzegania..

Zasady instalacji komina: jaki powinien być właściwy komin

Zużycie paliwa, wielkość strat ciepła, bezpieczeństwo przeciwpożarowe i jakość powietrza w ogrzewanym pomieszczeniu zależą od poprawności funkcjonowania komina. Dlatego jego projekt i montaż należy przeprowadzić zgodnie z SNiP „Ogrzewanie, wentylacja i klimatyzacja”, DBN V.2.5–20–2001 Załącznik G „Usuwanie produktów spalania” i innymi dokumentami regulacyjnymi. Porozmawiajmy o tym, jak powinien wyglądać poprawnie zaprojektowany i zainstalowany komin – to podstawowe zasady jego tworzenia.

Materiał z jakiego jest wykonana ma duży wpływ na charakterystykę kanału odprowadzającego produkty spalania. W nowych budynkach z reguły montuje się rury wykonane ze stali kwasoodpornej zawierającej molibden. Ale w przypadku pieców i kominków pracujących na drewnie i węglu całkiem odpowiednie są również cegły ceramiczne..

Komin: podstawowe zasady projektowania i instalacji

Zaleca się, aby przekrój poprzeczny komina był regularnym kołem: ten kształt stwarza najmniejszy opór dla wychodzącego dymu. Wysokość i przekrój komina oblicza się zgodnie z przepisami budowlanymi, dalej zostanie to omówione bardziej szczegółowo.

Ważne jest prawidłowe podejście do poziomych odcinków kanału: nie powinny one być dłuższe niż 1 m, w przeciwnym razie osadzi się sadza i osłabnie przyczepność.

Podłączenie urządzenia grzewczego do rury kominowej często musi być wykonane, gdy średnice w strefie przyłączenia nie są zgodne. Aby rozwiązać problem, używany jest adapter redukcyjny. Wszystkie połączenia są starannie uszczelnione.

Komin: podstawowe zasady projektowania i instalacji

Dokowanie rur odbywa się w taki sposób, aby ich przedłużenia były skierowane do góry. Zapobiega to kondensacji i wypłynięciu żywicy wzdłuż zewnętrznej ściany rury..

Zgodnie z projektem budowany jest ceglany komin: kolejność murowania musi być ustalona dla każdej warstwy. W takim przypadku należy dążyć do uzyskania powierzchni wewnętrznej o minimalnej szorstkości i całkowitej szczelności..

Komin: podstawowe zasady projektowania i instalacji

Stary komin ceglany można zastosować z nowym kotłem gazowym dopiero po wykonaniu tulei: w środku kanału wprowadza się rurę ze stali kwasoodpornej, pozostawiając niewielką szczelinę.

Komin: podstawowe zasady projektowania i instalacji

Większość systemów spalinowych musi być wyposażona w kontrolę czyszczenia.

Izolacja termiczna rur zewnętrznych jest obowiązkowa: nie tylko wyeliminuje to kondensację, ale przyczyni się do najszybszego nagrzania rury.

Podczas przepuszczania kanału przez podłogi należy podjąć środki w celu odizolowania ogrzewanych części od materiałów palnych.

Zewnętrzna część rury jest solidnie zamocowana i chroniona przed wiatrem. Górna część jest zamknięta przed opadami atmosferycznymi wiatrowskazem lub deflektorami. Wyjątkiem jest sprzęt gazowy: w tym przypadku instalacja nasadki ochronnej jest naruszeniem.

Jaki jest zły komin

Naprawienie błędów popełnionych przy budowie komina jest bardzo trudne i kosztowne, a czasami jest to w ogóle niemożliwe bez demontażu starego systemu. Oto przykłady najczęstszych błędów i ich konsekwencji:

  1. Stosowanie materiałów nieprzeznaczonych do budowy kominów. Tak więc w przypadku kotłów gazowych stosowanie cegieł jest niedopuszczalne: kwas zawarty w produktach spalania zniszczy go w ciągu kilku lat. Nie można również używać rur azbestowo-cementowych: po podgrzaniu zapadają się. Plastik również nie wytrzymuje wysokich temperatur.
  2. Błędy w doborze średnicy rury i wyliczeniu wysokości komina grożą brakiem normalnego ciągu i niską wydajnością systemu.
  3. Nadmierne obciążenia podstawy komina mogą doprowadzić do jego zniszczenia..
  4. Słaba izolacja termiczna jest przyczyną powstawania kondensacji i zapłonu pobliskich materiałów.

Wysokość komina: w zależności od kąta nachylenia dachu i odległości od kalenicy

Cegły ceramiczne, wcześniej używane do budowy kominów, są coraz częściej zastępowane systemami z innych materiałów. Najczęściej stosowane rury stalowe: nieizolowane i izolowane. W takim przypadku opcja bez izolacji może być zastosowana tylko do montażu wewnętrznego – w specjalnie zbudowanej kopalni. Montaż rury na zewnątrz wymaga obowiązkowej izolacji, w przeciwnym razie nieuniknione jest tworzenie się kondensatu na powierzchniach wewnętrznych.

Komin: podstawowe zasady projektowania i instalacji

W celu określenia wysokości komina dla kotła produkowanego przemysłowo należy posłużyć się wzorem: h (m) = (? p? Tp? Tn) / (3459? (Tp – 1,1? Tn)), Gdzie ?p (Pa) – ciąg statyczny, Tr – średnia temperatura na środku rury (w kelwinach), Tn – średnia temperatura powietrza zewnętrznego. Temperatura rury (Tr) można rozpoznać na podstawie pomiarów na wylocie kotła i jest wskazany przez producenta w paszporcie technicznym urządzenia grzewczego. W tym przypadku naturalne chłodzenie jest brane pod uwagę na każdy metr komina: w cegle – 1 stopień, w ocieplonej stali – 2 stopnie, w stali bez izolacji – 5 stopni. Temperatura na zewnątrz (Tn) powinno być lato: o tej porze ciąg będzie zawsze słabszy niż zimą.

Jednak wyniki obliczania wysokości komina w niektórych przypadkach wymagają korekty, ale tylko w górę. Faktem jest, że sam dom czasami okazuje się wyższy niż uzyskana wartość wysokości komina. W tym przypadku obowiązuje zasada:

  • komin znajdujący się w odległości do 1,5 m od kalenicy musi być od niego co najmniej 0,5 m wyższy;
  • jeśli znajduje się w odległości 1,5–3,0 m od kalenicy, to jej wierzchołek nie powinien znajdować się poniżej kalenicy;
  • przy dużych odległościach od wylotu komina do kalenicy wysokość rury dobiera się tak, aby nie była niższa niż linia poprowadzona od góry domu w dół pod kątem 10 stopni.

Wysokość komina nad dachem

W przypadku kotłów na paliwo stałe i gazowe wysokość komina musi wynosić co najmniej 5 m: zwykle producenci wskazują ten parametr w załączonej dokumentacji. Należy pamiętać, aby dodatkowo mocować rurę wysoką – za pomocą odciągów.

Komin: podstawowe zasady projektowania i instalacji

Ale to nie wszystko: jeśli obok domu stoi inny, wyższy budynek, to komin należy wyprowadzić ponad dach sąsiedniego budynku..

Powierzchnia przekroju

Wartość tego parametru można obliczyć znając wysokość komina h (m) oraz obciążenie cieplne palnika według wzoru: S = (K? Q) / (4,19? Vh), Gdzie DO Jest empirycznym współczynnikiem równym liczbowo 0,02–0,03, a Q (kJ / h) – wydajność urządzenia określona w paszporcie, h (m) – wysokość komina.

Jeśli łatwiej jest działać bez wzorów, to za podstawę przekroju poprzecznego przewodu oddymiającego z cegły (przekrój przewodów okrągłych powinien mieć dokładnie taką samą powierzchnię) należy przyjąć:

  • dla jednostki o mocy do 3,5 kW – 140 × 140 mm;
  • dla mocy od 3,5 do 5,2 kW – 140 × 200 mm;
  • dla mocy od 5,2 do 7,2 kW – 140 × 270 mm.

Komin: podstawowe zasady projektowania i instalacji

Znaczne przekroczenie obliczonej wartości prowadzi do pogorszenia przyczepności, aw rezultacie do niestabilnej pracy urządzeń grzewczych. Mniejsza średnica grozi słabym usuwaniem tlenku węgla i innych produktów spalania, a nawet całkowitym zaprzestaniem tego procesu.

Dodatkowe wymagania dotyczące kominów do pieców, kominków, paliw stałych, kotłów gazowych i podgrzewaczy wody gazowej

Niektóre zasady nie wymienione wcześniej, których należy przestrzegać:

  • stosowanie pieca na paliwo stałe wymaga obowiązkowej kompensacji wentylacji wyciągowej za pomocą wentylacji nawiewnej;
  • kanały kominowe można umieszczać w ścianach zewnętrznych, jeśli są zbudowane z materiałów niepalnych, ale jednocześnie należy zapewnić izolację zewnętrzną, aby zapobiec kondensacji;
  • dla każdego pieca (jeśli znajdują się na różnych piętrach) zapewniona jest oddzielna rura, ale dozwolone jest użycie jednej rury dla dwóch pieców znajdujących się na tej samej podłodze: na połączeniach rur instaluje się nacięcia o wysokości 1 m lub większej i grubości 12 cm;
  • ceglane kanały dymowe należy zbudować z kieszeniami do czyszczenia, które są zamknięte cegłą ułożoną na krawędzi i pokryte zaprawą glinianą (można zamontować drzwi)
  • w razie potrzeby dopuszcza się odchylenie rur od pionu o kąt do 30 ° i długość przekroju nie większą niż 1 m, przy czym przekrój kanału musi być taki sam;
  • jeżeli dach jest wykonany z materiałów palnych, w górnej części komina montuje się siatkowy iskrochron;
  • między kominami z cegły lub betonu żaroodpornego a elementami dachu wykonanymi z materiałów palnych powinno być równe lub większe niż 130 mm, dla rur ceramicznych nieizolowanych – 250 mm, dla nich z izolacją – 130 mm;
  • szczyt komina do kominka jest chroniony wiatrowskazem lub grzybem;
  • dwa urządzenia zasilane gazem mogą być podłączone do wspólnego przewodu do usuwania produktów spalania, jeżeli urządzenia te znajdują się nie dalej niż 750 mm od siebie;
  • powierzchnia przekroju komina podłączonego do urządzenia gazowego nie powinna być mniejsza niż powierzchnia przekroju wylotu gazu samego urządzenia, natomiast górna część rury nie jest zakryta daszkiem.

Komin: podstawowe zasady projektowania i instalacji

Informacje z dokumentów regulacyjnych ustanawiających zasady projektowania i montażu kominów

Cegła gliniana mrozoodporna nadaje się do układania kominów. Zabrania się budowania kanałów z betonu żużlowego i innych podobnych materiałów..

Do podłączenia urządzeń gazowych do kominów odpowiednie są rury łączące wykonane ze stali ocynkowanej lub z dachem o grubości 1 mm lub większej. Możesz również użyć elastycznych metalowych rur falistych, które są dostarczane z urządzeniem. W tym przypadku ważne jest, aby rura łącząca miała odcinek pionowy, którego długość od dolnego poziomu odgałęzienia do osi poziomego odcinka kanału nie powinna być mniejsza niż 0,5 m. Jeżeli wysokość stropu jest mniejsza niż 2,7 m, odległość tę można zmniejszyć o połowę – dla urządzeń wyposażonych w stabilizatory trakcyjne i do 0,15 m – dla urządzeń bez stabilizatorów. Całkowita długość odcinków poziomych w nowo budowanych domach nie powinna przekraczać 3 m, dla starych budynków dopuszcza się 6 m. Należy zwrócić uwagę na niewielkie nachylenie rury w kierunku urządzenia grzewczego.

Kanały spalinowe nie powinny mieć więcej niż trzy zwoje, a promień krzywizny powinien być równy średnicy rury. Zabrania się układania komina przez pomieszczenia mieszkalne.

Jak dbać o komin

Jeżeli grubość osadów na wewnętrznej powierzchni rury przekracza 2 mm, należy przystąpić do czyszczenia. Gęsty brud pozbyć się można skrobakiem i sztywną szczotką z długą składaną rączką: w miarę wchodzenia w głąb kanału (praca zaczyna się od góry) długość rączki zwiększa się.

Komin: podstawowe zasady projektowania i instalacji

Otwór do spalania musi być zamknięty od dołu: zapobiegnie to przedostawaniu się sadzy do pomieszczenia. Dodatkowo wskazane jest przykrycie mebli folią, zamknięcie drzwi i okien. Podczas pracy można stosować detergenty chemiczne, np. „Cudowny dziennik”, które podczas spalania wydzielają specjalny nietoksyczny gaz, z którego za powierzchnią rury zalegają osady węgla.

Istnieją również skuteczne środki ludowe. Na przykład czasami zaleca się ogrzewanie pieca drewnem osikowym: tworzy to wysoki płomień, który wypala osady na ścianach rur. Ale należy to zrobić ostrożnie: duża ilość sadzy może spowodować pożar. Można również spalić skórki ziemniaków: wytwarzana para skutecznie przeciwdziała osadzaniu się sadzy.

Wniosek

Wymagania określone w artykule są obowiązkowe. W przeciwnym razie komin będzie nieskuteczny, a nawet niebezpieczny. Informacje te posłużą jako przydatne przypomnienie dla tych, którzy mają już pewne doświadczenie z kominami. Ci, którzy go nie posiadają, materiał artykułu powinien przekonać o potrzebie poważnego podejścia do szczegółów procesu tworzenia komina. Nie przeceniaj swoich możliwości: aby uniknąć irytujących błędów, powinieneś zwrócić się o pomoc do profesjonalistów.

Oceń artykuł
Codzienne wskazówki i instrukcje

Klikając przycisk „Prześlij komentarz” wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych i akceptuję politykę prywatności