Kąpiel własnymi rękami. Część 1

Treść artykułu



Czy zdecydowałeś się zbudować łaźnię własnymi rękami, ale nie wiesz od czego zacząć? W tym artykule przeczytasz o wszystkich podwodnych rafach, które czekają na niedoświadczonego mistrza, który postanowił samodzielnie zbudować łaźnię parową. A także praktyczne porady dotyczące podstawowych prac budowlanych.

Kąpiel własnymi rękami. Część 1

A dlaczego potrzebujemy daczy, jeśli nie ma na niej łaźni? To także wyleczy przeziębienie i po prostu podniesie witalność, a to, jak prawidłowo się kąpać, to generalnie cała filozofia. Obecnie niedrogie wanny drewniane i ramowe są szczególnie popularne, a wiele z nich, dążąc do oszczędności, wyposaża nawet łaźnię parową w przyczepę. Ale czy to prawda? W końcu kąpiel to także duma właściciela, miejsce, w którym nie ma nic przeciwko zapraszaniu znajomych – aby poczęstować ich dobrą parą. Więc chcesz tego czy nie, ale łaźnia parowa musi odpowiadać statusowi właściciela. A jeśli wszystkie budynki na dziedzińcu są wykonane z kamienia, to drewniana przyczepa po prostu nie będzie wyglądać na ogólnym tle. Chociaż powody budowy kamiennej wanny mogą być bardziej prozaiczne. Na przykład niedobór wysokiej jakości drewna. Tak, tak, w niektórych regionach Rosji tak się dzieje..

O czym należy pomyśleć przed opracowaniem dokumentacji projektowej

Specjalny cel

Tak więc, gdy już zdecydowaliśmy się na materiał łaźni parowej, a projekt nie został jeszcze wybrany, należy zadać więcej pytań, z których pierwsze: cel kąpieli.

Mianowicie, zanim wybierzesz lub opracujesz projekt, wystarczy zdecydować: po co ci właściwie wanna, ile osób będzie w niej parować, jak często, czy będzie to czysta kąpiel, czy też w inny sposób jej pomieszczenie będzie eksploatowane? Na pierwszy rzut oka proste pytania pomogą Ci określić wielkość łaźni parowej, jej układ, grubość ścian i wiele innych bardzo ważnych szczegółów.

Wybór miejsca na kąpiel

Drugim, nie mniej ważnym pytaniem będzie wybór miejsca na tę właśnie kąpiel. Dobrze, jeśli początkowo planując miejsce dla tej konstrukcji, przydzielono jej własną przestrzeń, ponieważ większość marzeń o twojej parze rozpada się na banalne zdanie: „Nie ma miejsca”. Jeśli myślisz, że go znajdziesz, sprawdzanie nie będzie zbyteczne.

Według SNiP 30–02–97, minimalna odległość między dwoma kamiennymi budynkami z dachem z drewnianą krokwią chronioną niepalnym pokryciem dachowym powinna wynosić co najmniej 8 m. Nawiasem mówiąc, ten moment może być kolejnym ważnym argumentem przemawiającym za wyborem kąpieli kamiennej. Ponieważ zgodnie z powyższym dokumentem odległość od domu do wanny drewnianej lub ramowej powinna wynosić, w zależności od cech konstrukcyjnych budynków, od 10 do 15 m.

Kąpiel własnymi rękami. Część 1 1 – do domu co najmniej 8 m; 2 – co najmniej 2,5 m przed ogrodzeniem; 3 – od komina do korony drzewa co najmniej 15 m

Ale to nie wszystko. Odległość od łaźni do ogrodzenia nie powinna być mniejsza niż 2,5 m, chociaż lepiej jest grać bezpiecznie i zostawić wszystkie 3 m, łatwiej jest z drzewami na swojej stronie, możesz je przynajmniej wyciąć, a jeśli nie, to od komina do korony odległość do najbliższego drzewa powinna wynosić co najmniej 15 m. A jeśli weźmiemy pod uwagę, że sąsiad ma prawo posadzić drzewo na swoim terenie zaledwie 3-4 m od ogrodzenia, to miejsce na łaźnię parową będzie musiało być dość dużo przeszukane, zwłaszcza na terenie już częściowo zabudowanym.

Ważne: Planując miejsce, zapewnij wcześniej miejsce do kąpieli, w przeciwnym razie mogą pojawić się poważne problemy z jego wyborem.

Wybór projektu

W zasadzie dzisiaj nie powinno być problemów z wyborem projektu. Internet jest dosłownie zalany ich różnorodnością. Dodatkowo możesz zrobić to dla siebie, zgodnie ze swoimi upodobaniami i wyobraźnią. Należy tylko pamiętać, że na każdą osobę obsługującą łaźnię parową należy położyć 1 m2 powierzchni w samej łaźni parowej i co najmniej 1,5 m2 w garderobie.

Podczas opracowywania projektu trzeba będzie rozwiązać jeszcze jedną trudniejszą kwestię, jest to wybór fundacji. Najbardziej logiczną rzeczą do zrobienia przy budowaniu struktury kapitałowej jest wybranie tego samego głównego fundamentu pasmowego. Ale pragnienie jest pragnieniem, a twój wybór będzie oparty na wynikach badań geodezyjnych gleby w twoim miejscu. I nie spiesz się, aby zamówić je w laboratorium. Jeśli już zbudowałeś dom, powinieneś już gdzieś mieć te dane..

A jednak w 90 przypadkach na 100, po zebraniu wszystkich informacji, doradzą ci na taśmie. Ciężki i drogi grill pochłonie wszystkie korzyści wynikające z ułożenia fundamentu palowego pod kamienny budynek.

Ważne: nie wierz tym, którzy udzielą ci rady na oko, mówią, że wystarczy kąpiel na płytkim podkładzie lub taśmie o głębokości 50–70 cm. Odpowiedź na to bardzo trudne pytanie może dać tylko dokładne obliczenie inżynierskie.

Oznakowanie terenu i roboty ziemne

Po wykonaniu dokumentacji i wybraniu miejsca pod budowę można przystąpić do samej realizacji projektu. Pierwszym krokiem jest wykonanie oznaczeń do robót ziemnych. Będziesz musiał wykopać rowy pod sam fundament, na zaopatrzenie w wodę i kanalizację. O takich rzeczach trzeba pomyśleć z wyprzedzeniem – po wybudowaniu budynku znacznie trudniej będzie doprowadzić do niego wodę i ścieki..

Narzut

Przed samym znacznikiem należy wyczyścić i wypoziomować obszar do oznaczenia. Następnie określ położenie co najmniej jednej ściany. Następnie zostanie z niego zbudowany cały kontur naszego fundamentu. Aby to zrobić, wbij młotkiem dwa kołki w odległości nieco przekraczającej (30-50 cm z każdej strony) długość ściany i przeciągnij sznurowanie między nimi. To będzie granica zewnętrznej ściany fundamentu. Dalej, używając „trójkąta pitagorejskiego” (trójkąt o bokach 3: 4: 5 – prostokątny) budujemy dwa segmenty prostopadłe do podstawy ściany. I znowu kołki wbija się 30–50 cm poza granicę przyszłego rowu. W ten sam sposób zamykamy kontur prostej linii pokazującej granicę tylnej ściany. Skrzyżowania sznurowania będą pokrywać się z zewnętrznymi narożnikami naszego fundamentu. Sprawdzamy poprawność uformowanego konturu za pomocą przekątnych. W prostokącie będą równe, a gdy się skrzyżują, zostaną podzielone na pół. W podobny sposób zaznaczono kontur wewnętrzny fundamentu, a także wykopy pod wodociągi i kanalizację. Nawiasem mówiąc, podczas znakowania lepiej jest używać kołków o wysokości nie mniejszej niż planowana wysokość podstawy, co pozwoli zaoszczędzić na dodatkowych kosztach pracy.

Kąpiel własnymi rękami. Część 1

Kanalizacja

Po wykopaniu wszystkich rowów przystępują do układania sieci wodociągowo-kanalizacyjnej. Do produkcji tego ostatniego całkiem odpowiednie są rury PVC o średnicy 40-50 mm. Z nich jest wykonany zarówno sam pion kanalizacyjny, jak i połączenie ze studzienką. Głębokość instalacji odwadniającej zależy od regionu, a dokładniej od głębokości zamarzania gleby (zgodnie z klauzulą ​​4.8 SNiP 2.04.03-85 taca na rurę kanalizacyjną o średnicy do 500 mm powinna znajdować się nie wyżej niż 300 mm od maksymalnej głębokości zamarzania gleby, ale nie mniej niż 700 mm do górnej punkty rur). Nachylenie jest standardowo wybierane dla tej średnicy, 30 mm na metr bieżący. Odbywa się to w następujący sposób: wzdłuż zaznaczonego obszaru pod wykopem w odstępie 1,5–2 m wbija się drewniane kołki lub ścinki zbrojenia o wysokości 70–120 mm, odbija się na nie „0” przy pomocy poziomu wody, a następnie modeluje się samo nachylenie sznurowaniem. Teraz podczas wykonywania robót ziemnych można łatwo kontrolować głębokość rowu kanalizacyjnego, po prostu mierząc odległości do sznurka zamocowanego na kołkach.

Kąpiel własnymi rękami. Część 1 1 – 1 m; 2 – nachylenie 30 mm

Nawiasem mówiąc, głębokość wykopu powinna być piętnaście centymetrów głębsza niż planowana głębokość rury kanalizacyjnej, odbywa się to specjalnie dla poduszki z piasku. Rura nigdy nie spoczywa bezpośrednio na twardym podłożu. Dno wykopu pokryte jest piaskiem, ten ostatni jest wyrównany pod wymaganym nachyleniem. Następnie montuje się rurę, którą ponownie wypełnia się dziesięciocentymetrową poduszką z piasku. Wszystko to jest zagęszczane i dopiero wtedy wykop wypełnia się solidną, wcześniej wyselekcjonowaną ziemią.

Zaopatrzenie w wodę

Sytuacja z zaopatrzeniem w wodę jest bardziej skomplikowana. W rurach wodnych słup wody będzie stale stał. A w przypadku nieregularnie ogrzewanego pomieszczenia ten stan rzeczy jest obarczony przynajmniej tworzeniem się czopów lodowych, a nawet uszkodzeniem samego systemu zaopatrzenia w wodę. Sytuację uratuje samoregulujący kabel grzejny ułożony pod izolacją rury. Ponieważ tylko obszar od głębokości zamarzania do kranu będzie musiał być ogrzewany, taki system nie powinien cię specjalnie zrujnować. Ale jeśli uważasz, że nadal jest to nieuzasadnione drogie, to w ogóle nie możesz wnosić wody do łaźni, używając przyniesionej wody. Zresztą najłatwiej będzie go podgrzać na samej grzałce, a zbiornik prysznicowy można napełniać bezpośrednio z wiadra.

Jeśli to konieczne, instalacja sieci wodociągowej odbywa się analogicznie do instalacji kanalizacji, z tym że nie ma potrzeby wytrzymywania nachylenia.

Wykonanie fundamentów

Szalunki

Po wykopaniu wykopów pod fundament i zasypaniu rur wodociągowych i kanalizacyjnych można przystąpić do szalowania fundamentu. Aby to zrobić, wykorzystując poziom wody lub laserowego konstruktora samolotów, odsłaniamy całe sznurowanie naciągnięte na kołkach (te, które wyznaczyły granice rowów) na tym samym poziomie, co wysokość przyszłej podstawy. Skupia się na tym sznurowaniu, a ściany szalunku są zamontowane.

Jako materiał budowlany najlepiej użyć deski obrzynanej, a nie popularnej dziś płyty OSB. Po pierwsze, płyta jest sztywniejsza, a powstała ściana piwnicy jest znacznie gładsza niż ta odlana w szalunku wykonanym z blachy. Po drugie, po zdemontowaniu deski będzie można ją wykorzystać do innych celów, natomiast pocięta na kawałki płyta OSB najprawdopodobniej będzie musiała zostać wyrzucona.

Kąpiel własnymi rękami. Część 1

Ważne: Wiele osób zaniedbuje dokładność, odsłaniając szalunek fundamentowy, mówią, że piwnica będzie nadal zabezpieczona. Ale im dokładniej wykonasz teraz pracę, tym mniej wysiłku będziesz musiał włożyć później..

Konstrukcja szalunku jest wystarczająco sztywna, aby zapobiec jej zniszczeniu lub odkształceniu pod wpływem naporu wylewanego betonu.

Wzmocnienie

W większości przypadków szczegółowy projekt określa zbrojenie wymagane dla fundamentu. Dla wygody wykonywania prac ramę wzmacniającą można przywiązać do ziemi i gotową opuścić do wykopu. Ale musi być wykonane ściśle według projektu, a nie tylko tak, jak ma to zrobić. Prawidłowe zbrojenie jest podstawą całego fundamentu, a więc całego budynku i nie należy lekceważyć instrukcji pracującego projektu.

Kąpiel własnymi rękami. Część 1

Możesz łatwo zmontować samą metalową ramę, składającą się ze zbrojenia i niezależnie (do tego potrzebujesz tylko szlifierki, drutu, szczypiec ze szczypcami i spawarki), podczas gdy tylko dokładne obliczenia inżynierskie pomogą obliczyć prawidłowe położenie zbrojenia w betonowym fundamencie.

Ważne: Zbrojenie ułożone w fundamencie w sposób losowy, bez wstępnych obliczeń, nie będzie w stanie nadać wytworzonej konstrukcji żelbetowej wymaganej nośności projektowej, co oznacza, że ​​sama konstrukcja postawiona na takim fundamencie będzie zagrożona.

Poduszka z piasku

Przed opuszczeniem wzmocnionej ramy do wykopu i rozpoczęciem wypełniania go betonem konieczne jest wykonanie poduszki z piasku pod fundamentem. W przypadku tak lekkiej konstrukcji jak kąpiel wystarczy warstwa piasku o grubości 100 mm.

Musisz wypełniać piasek warstwami, stopniowo go nawilżając i ubijając. Odpowiednio wykonana poduszka z piasku działa jako rodzaj amortyzatora między budynkiem a gruntem. Jego rola jest szczególnie ważna w przypadku wykonywania płytkiej podbudowy listwowej, ponieważ pomaga zwalczać tak nieprzyjemne zjawisko, jak falowanie gleby.

Betonowanie

Do samego betonowania odpowiedni jest gotowy beton marki M-200. Można go zamówić jak również wykonać samodzielnie w betoniarce. Wykonany jest w proporcjach: jedna objętość cementu M-400, dwie objętości piasku i pięć objętości tłucznia 35 frakcji. Kup lub wymieszaj samodzielnie, decyzja należy do dewelopera na podstawie cen gotowego betonu i jego komponentów w swoim regionie.

Kąpiel własnymi rękami. Część 1

Im grubszy uzyskany beton, tym wyższa jakość wykonanych z niego produktów, ale też trudniej z nim pracować. Jeśli jednak masz dostępny wąż wibracyjny, znacznie ułatwi on wszelkie prace betonowe.

Niestety nie jest możliwe określenie w domu ilości wody potrzebnej do uzyskania pożądanej gęstości roztworu, ponieważ piasek może początkowo mieć różną wilgotność. Musisz więc pracować w oparciu o osobiste doświadczenia..

Konieczne jest wylewanie betonu w szalunek na krawędzie (szalunek był wstępnie ustawiony na poziomie i wymaganej wysokości), zagęszczanie go podczas procesu wylewania i dokładne wyrównanie powstałej górnej krawędzi.

Kąpiel własnymi rękami. Część 1

Po 5-7 dniach szalunek można usunąć. Beton, który osiągnął 70% swojej wytrzymałości, nie ulega łatwo zniszczeniu. Ale nadal zaleca się wykonanie kolejnych prac budowlanych za miesiąc. Podczas gdy fundament stoi, nie zapomnij go codziennie nawilżać, beton kocha wilgoć.

W następnej części powiemy Ci dokładnie, jak ugotować tort ścienny do kąpieli. Jak prawidłowo wykonać dach i jaki materiał zaizolować sparowany pokój. A gdy fundament stoi, możesz trochę odpocząć.

Oceń artykuł
Codzienne wskazówki i instrukcje

Klikając przycisk „Prześlij komentarz” wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych i akceptuję politykę prywatności