Praca z drewnem: piłowanie i łączenie

POŁĄCZENIA ŚRUBOWE

Jeżeli podczas wbijania gwoździ nie są wymagane żadne czynności wstępne, przed wkręceniem wkrętów należy przeprowadzić prace przygotowawcze. Najpierw w obrabianym przedmiocie wykonuje się otwór o wielkości 2/3 średnicy i 1/2 długości śruby. W ten otwór wkłada się wkręt, który można łatwo wkręcić w żądanym kierunku, bez rozłupywania drewna. W przypadku małych śrub otwór można wykonać za pomocą gwoździa.

Końcówka śruby musi być prosta i spiczasta, a rowek w łbie musi być zużyty. Wkręt można lepiej wkręcić w drewno, jeśli jest pokryty cienką warstwą mydła. Aby końcówka wkrętu nie wypadła z drugiej strony łączonych elementów, jego długość nie powinna przekraczać ich całkowitej grubości. Nie należy używać zardzewiałych śrub, ale jeśli innych nie ma pod ręką, śrubę należy pokryć warstwą oleju.

POŁĄCZENIA KLEJOWE

Do łączenia elementów drewnianych, oprócz śrub i gwoździ, szeroko stosuje się kleje.

Spośród klejów ciepłych (podgrzewanych) najlepsze są kleje kostno-miąższowe, które rozcieńcza się wodą w stosunku 1: 3. Te kleje są sprzedawane w postaci płytek. Powierzchnia płytki samoprzylepnej powinna być wolna od plam oleju i farby, a także ubytków i pęknięć.

Klej rozcieńcza się bezpośrednio przed użyciem. Najczęściej kawałki kleju moczy się w wodzie na około 6 h. W tym czasie w wodzie będą unosić się szkodliwe zanieczyszczenia, takie jak tłuszcze i oleje. Gdy klej zmięknie, nadmiar wody jest spuszczany i podgrzewany do temperatury 55-60 ° C. Najlepiej jest umieścić słoik z klejem w naczyniu wypełnionym wodą i podgrzać go, przy czym należy zadbać o to, aby temperatura grzania nie przekraczała 70 ° C. Ciągle mieszaj klej, aż całkowicie się rozpuści. Klej nałożony na klejone powierzchnie wysycha po 5-25 minutach (nawet wcześniej w ciepłym miejscu), dlatego należy go zużyć natychmiast po przygotowaniu.

Zimny ​​(nieogrzewany) klej, taki jak klej kazeinowy, wysycha wolniej, ale metalowe powierzchnie rdzewieją. Ponadto klej na zimno zmienia kolor wyrobów drewnianych zawierających kwas garbnikowy. Zaletą kleju na zimno jest to, że ma dobre właściwości wodoodporne i nie wymaga podgrzewania przed użyciem.

Zimny ​​klej rozpuszcza się w wodzie z dodatkiem alkaliów przy ciągłym mieszaniu (1 kg kleju rozpuszcza się w 1,5-2 litrach w około 30 minut). Temperatura powietrza w pomieszczeniu musi wynosić co najmniej 10-20 ° С.

Podczas mieszania zimny klej szybko gęstnieje, ale po chwili ponownie nabiera wymaganej konsystencji, więc nie trzeba się spieszyć, aby wlać do niego wodę. Nałożyć 50 g zimnego kleju równomierną warstwą na 1 m2 powierzchni. Dobrze wymieszany klej na zimno można stosować nawet 5 godzin po przygotowaniu.

Wśród klejów na bazie żywic syntetycznych szeroko stosowany jest epoksyd. Służy do wykonywania połączeń klejonych wymagających specjalnej wytrzymałości. W temperaturze pokojowej klej epoksydowy wysycha w ciągu 24 godzin.

Ogólne zasady klejenia są następujące: powierzchnie całkowicie oczyszczone z resztek starego kleju lub farby należy dokładnie wyregulować, klej rozprowadzić równomiernie na całej powierzchni klejenia, elementy do sklejenia należy mocno do siebie docisnąć, a następnie produkt dokładnie oczyścić z wyciśniętego kleju. Następnie należy nałożyć pręty lub paski na sklejane części i zamocować na nich urządzenia zaciskowe..

Dzięki takim uszczelkom produkt nie ulegnie zniszczeniu, a zagniecenie pokryje całą powierzchnię klejonej powierzchni.

CIĘCIE DREWNA

Piłowanie jest jedną z najważniejszych operacji podczas obróbki drewna. Piłowanie odbywa się za pomocą różnych pił (rys. 1). Piła ramowa (kabłąkowa) służy do piłowania wielkogabarytowych desek i prętów, do cięć łukowych – piłą do metalu lub piłą tnącą (wąskim nożem). Oprócz tych pił do domowego warsztatu należy również zakupić niewielką ręczną piłę ramową ze stalową ramą i zestawem wymiennych brzeszczotów do metalu. Brzeszczoty muszą mieć zęby o różnych rozmiarach, zaostrzone pod różnymi kątami. Do pracy wygodniej jest używać piły z zębami naostrzonymi pod kątem 90 ° (takie zęby można łatwo naostrzyć za pomocą trójkątnego pilnika). Musisz również mieć brzeszczot do metalu z zębami 110 °. Ręczna piła ramowa może być używana do mocowania brzeszczotu do cięcia metalu.

Praca z drewnem: piłowanie i łączenie

Zęby piły muszą być prawidłowo ustawione. Stopień rozstawienia zębów zależy od precyzji, z jaką należy wykonać cięcie. Uzębienie zapobiega zakleszczaniu się brzeszczotu w ciętym drewnie. Zęby rozdziela się regulowanymi szczypcami (doświadczony rzemieślnik może do tego użyć szczypiec). Trudno jest wykonać piłę piłą z odpowiednim zestawem zębów, dlatego najpierw na obrabiany przedmiot nakłada się nacięcie za pomocą dłuta lub innego narzędzia tnącego, a następnie obrabiany przedmiot jest przecinany przez to nacięcie.

Jeśli zęby piły są matowe, ostrzy się je trójkątnym pilnikiem, trzymając brzeszczot w imadle. Brzeszczot powinien wystawać nie więcej niż 0,5 cm ponad szczęki imadła.

W trakach ramowych napinanie brzeszczotu następuje poprzez skręcenie linki łączącej za pomocą kołka, w trakach ramowych metalowych – dokręcenie nakrętki motylkowej.

Brzeszczot można odchylać na jedną lub drugą stronę od płaszczyzny ramy. Nawet podczas prostego cięcia piłę należy przechylić o około 30 ° w prawo, aby zobaczyć kierunek ruchu brzeszczotu. Konieczne jest również upewnienie się, że brzeszczot nie jest skręcony, tj. Musi mieć ten sam kąt nachylenia na obu końcach..

Przed rozpoczęciem piłowania obrabiany przedmiot musi zostać wytyczony. Aby wskazać kierunek cięcia, użyj kwadratu wykonanego z twardego drewna lub stali. Za jego pomocą na obrabiany przedmiot nakładana jest linia znakowania, następnie kwadrat jest obracany o 180 ° i rysowana jest kolejna linia. Jeśli linie nie pokrywają się lub nie są równoległe, prawidłowa linia cięcia jest rysowana pośrodku tych linii.

Obrabiany przedmiot należy trzymać lewą ręką po lewej stronie linii znakowania, tak aby kciuk mógł kierować ruchem brzeszczotu (Rys. 2, a). Palec powinien spoczywać 1,5 cm nad brzeszczotem, aby uniknąć obrażeń, jeśli brzeszczot wyskoczy z cięcia.

Podczas piłowania skok piły powinien być jak najdłuższy, aby zęby weszły w drewno na całej długości brzeszczotu. Piłę należy przesuwać równomiernie, bez szarpania i kołysania na boki lub z góry na dół (rys. 2, b). Upewnij się, że brzeszczot nie odbiega od linii znakowania. Obrabiany przedmiot można mocno zamocować w imadle lub na stole stolarskim, ale tak, aby odcięty koniec nie był zbyt długi (rys. 2, c).

Praca z drewnem: piłowanie i łączenie

W wilgotnym drewnie nisko osadzona piła często utknie. Można tego uniknąć, pokrywając brzeszczot warstwą mydła lub oleju. Konieczne jest monitorowanie momentu zakończenia piłowania. Po zakończeniu piłowania skok piły powinien być krótki bez nadmiernego nacisku, tak aby krawędź ciętego elementu nie rozłupała się.

Po skończonej pracy piła ze stalową ramą oczyszczoną z trocin jest pokryta olejem, aby nie rdzewiała, a brzeszczot obracany zębami do wewnątrz.

CHŁODZENIE W DREWNIE

Wykonując meble, wkładając zamek, wymieniając zawiasy drzwi, nie można obejść się bez dłutowania. Jak w przypadku każdej pracy, dłutowanie wymaga pewnych umiejętności i odbywa się za pomocą specjalnego narzędzia – dłuta. Do prac stolarskich najczęściej stosuje się następujące rodzaje dłut: dłuto o prostokątnych krawędziach, szerokie dłuto z ciętymi krawędziami, dłuto stolarskie drążone, dłuto z wąskim ostrzem (dłuto).

Praca z drewnem: piłowanie i łączenie

Metalowa część dłuta wykonana jest ze stali, rękojeść i młotek do dłutowania wykonane są z drewna. Aby rękojeść dłuta była wystarczająco mocna, aby wytrzymać uderzenia młotkiem, na końcu wypchany jest żelazny pierścień. Główną częścią wiertła jest ostrze, które zwykle ostrzy się pod kątem 25 ° (rys. 3, a).

Dolna nieobrobiona strona wiertła jest zawsze prosta (tylko na wydrążonych bitach jest zaokrąglona). Podczas dłutowania prosta strona wiertła jest skierowana w stronę przedmiotu obrabianego, a zaostrzona krawędź odcięcia jest skierowana w stronę odciętej części przedmiotu obrabianego (rys. 3, d). Podczas dłutowania należy wziąć pod uwagę kierunek włókien i strukturę drewna. Na przykład, jeśli uderzysz młotkiem w kierunku słojów drewna, to jeśli uderzenie jest zbyt mocne, produkt może się rozłupać (rys. 3, e).

Podczas żłobienia rowka lub gniazda dłuto kierowane jest najpierw prostopadle do włókien (ryc. 3, b), a następnie wzdłuż kierunku włókien, odłupując drewno warstwa po warstwie (ryc. 3, c). Nie zapominaj, że podpora, na której leży obrabiany przedmiot, musi być stabilna i nie sprężysta przy uderzeniu. Drewno ścinane jest cienkimi warstwami. Dłuto należy mocno trzymać, mocno ściskając rękojeść całą ręką.

Wąskie głębokie rowki i szczeliny wykonuje się dłutem. Rowki przelotowe są wbijane z obu stron deski (rys. 3, e). Wydrążone dłuta drążą rowki i gniazda o okrągłym i owalnym kształcie, a także zaokrąglają krawędzie produktu.

Oceń artykuł
Codzienne wskazówki i instrukcje

Klikając przycisk „Prześlij komentarz” wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych i akceptuję politykę prywatności