Izolacja elewacji zrób to sam za pomocą piankowego tworzywa sztucznego

Treść artykułu



W tym artykule znajdziesz szczegółowy opis wszystkich etapów prac, a także praktyczne porady dotyczące ocieplenia elewacji, będziesz mógł zrozumieć kryteria doboru niezbędnych materiałów, dowiesz się, na co należy zwrócić szczególną uwagę wykonując zewnętrzną izolację termiczną w domu.

Od kilkudziesięciu lat ludzkość szukała sposobów na zmniejszenie zużycia energii, której znaczną część stanowi ogrzewanie budynków. Aby jak najbardziej zminimalizować straty ciepła – to główne zadanie, po rozwiązaniu którego możesz liczyć na poważny efekt ekonomiczny.

Ponad trzydzieści lat temu odkryto nową, postępową technologię, która doskonale sprawdziła się w każdych warunkach klimatycznych – jest to ocieplanie ścian zewnętrznych metodą termoizolacji zespolonej. Z roku na rok jest coraz lepsza, wiele firm produkuje pełną gamę materiałów budowlanych do ocieplenia elewacji, stale prowadzi badania w tym zakresie, opracowuje mapy technologiczne i wytyczne. W niektórych krajach uruchomiono państwowe programy oszczędzania energii, oparte na idei „mokrej” izolacji zewnętrznej budowanych wcześniej domów.

Izolację termiczną zewnętrzną zespoloną wykonujemy z materiałów o dobrych parametrach termicznych, wykonanych w postaci płyt i mat, takich jak: pianka, wełna mineralna, ekstrudowana pianka polistyrenowa. Technologia ich montażu nieznacznie różni się od siebie, podstawowe czynności podczas tych prac pozostają takie same.

Do tych celów najczęściej stosuje się piankę poliuretanową ze względu na jej niską przewodność cieplną, doskonałe właściwości użytkowe i znaczny niski koszt. Niska waga tego materiału pozwala na osiągnięcie projektowego oporu cieplnego ścian zewnętrznych bez wzmacniania konstrukcji wsporczych i wzmacniania fundamentów, co pozwala szybko, skutecznie i niedrogo ocieplić każdy, nawet stary budynek.

Izolacja elewacji zrób to sam za pomocą piankowego tworzywa sztucznego

Dopiero zły dobór materiałów lub poważne błędy technologiczne mogą powodować problemy z izolacją zewnętrzną elewacji. Zastanówmy się, jak prawidłowo zaizolować dom pianką.

Przygotowanie ścian

Trwałość i funkcjonalność wykonanej izolacji w dużej mierze zależy od prawidłowego przygotowania podłoża. Ten etap pracy jest dość czasochłonny, ale po prostu nie sposób przecenić jego wagi..

W pierwszej kolejności konieczne jest usunięcie ze ścian wszelkich wystających przedmiotów i konstrukcji, takich jak rynny deszczowe, kratki wentylacyjne, parapety, klimatyzatory zewnętrzne, urządzenia oświetleniowe itp. Konieczne będzie również usunięcie komunikacji przechodzącej wzdłuż fasady, która wpada w płaszczyznę izolowanej ściany. Często w starych wyeksploatowanych domach cegła frontowa ma wiele elementów dekoracyjnych zlokalizowanych w pobliżu okien i gzymsów, które również trzeba wyburzyć.

Wcześniej otynkowane ściany należy dotknąć, aby sprawdzić wytrzymałość wykończenia zewnętrznego. Używając pionów, linek i długich liniałów, należy określić ogólne odchylenia ścian od pionowych lub lokalnych nierówności. Wygodne jest oznaczanie problematycznych obszarów kredą, więc nic nie zostanie przeoczone. W większości przypadków na płaszczyźnie występują duże różnice poziomów, a także wiele słabo przylegających obszarów. Na takim podłożu nie warto przyklejać izolacji – trzeba przynajmniej zdemontować wystające i oddychające bryłki tynku. Dłutem należy usunąć napływ betonu, a także zaprawę wystającą z muru.

Szczególną uwagę należy zwrócić na miejsca, w których pozostaje powłoka farby olejnej o niskiej przyczepności i bardzo słabej paroprzepuszczalności – oczyścić je. Konieczne jest usunięcie ze ścian grzybów, pleśni, rdzy, wykwitów, tłuszczów i innych zanieczyszczeń.

Duże, nie rosnące pęknięcia i dziury na powierzchni należy zagruntować masami głęboko penetrującymi za pomocą maklavitów, a po całkowitym wyschnięciu uszczelnić kitami na bazie cementu do użytku na zewnątrz. Pęknięcia o szerokości do 2 mm nie wymagają naprawy. Duże lokalne zagłębienia można wyrównać, przyklejając fragmenty izolacji ścian.

Uwaga! Jeśli podstawa ma rozległe nierówności większe niż 15 mm, należy ją zagruntować, a następnie wyrównać wzdłuż lamp ostrzegawczych specjalnymi masami tynkarskimi..

Po wyrównaniu i osuszeniu ścian, ułożeniu i uszczelnieniu połączeń, wydłużeniu wsporników zewnętrznych, zakończeniu wszelkich prac mokrych wewnątrz budynku, takich jak wylewanie wylewek i tynku, ułożenie dachu i wykonanie hydroizolacji – można całkowicie zagruntować powierzchnie i przejść bezpośrednio do ocieplenia.

Izolacja elewacji zrób to sam za pomocą piankowego tworzywa sztucznego

Uwaga! Jeżeli komunikacja zamknięta pod izolacją jest umieszczona na elewacji, to aby zapobiec ewentualnym uszkodzeniom podczas późniejszego kołkowania pianki, zaleca się zaznaczenie wszystkich ich tras na szczegółowym planie. Możesz również robić zdjęcia na tle rozłożonej taśmy mierniczej względem otaczających struktur.

Mocowanie profili piwnicy, listwa startowa

Zgodnie z projektem wyznaczamy dolny punkt izolowanej płaszczyzny, następnie za pomocą hydropoziomu przenosimy ten znak na wszystkie wewnętrzne i zewnętrzne narożniki budynku, po czym łączymy je powlekanym sznurkiem, uzyskując w ten sposób linię startu. Zgodnie z uzyskanymi oznaczeniami instalowany jest profil piwnicy, który służy do przytrzymania pierwszego rzędu płyt izolacyjnych, ponieważ mają one bardzo poważny ruch na mokrym kleju. Samą listwę startową dobiera się zgodnie z rozmiarem odpowiadającym szerokości ocieplenia i mocuje za pomocą kołków o średnicy 6 mm w odstępach 300–350 mm, zaleca się nałożyć podkładki na gwóźdź „szybkiego montażu”. W narożnikach listwę startową łączy się metodą ukośnych cięć lub za pomocą łącznika narożnego. Plastikowe końcówki i elementy łączące są umieszczone między sekcjami profili podstawy, aby skompensować rozszerzalność cieplną.

Uwaga! Zabrania się zachodzenia na profil piwnicy.

Montaż płyt izolacyjnych

Przygotowanie kleju

Przygotowane kleje należy zużyć w ciągu 1,5–2 godzin, dlatego należy je mieszać bezpośrednio na placu budowy w ilości wymaganej do pracy. Wymaganą ilość wody wlewa się do objętościowego plastikowego wiadra, po czym stopniowo wlewa się do niego suchą mieszankę i dokładnie miesza wiertarką wolnoobrotową z dyszą w postaci ramy, aż do uzyskania jednorodnej masy bez grudek. Przez około pięć minut roztwór dojrzewa, po czym miesza się go przez kolejną minutę lub dwie. Jeśli gotowa mieszanka klejowa trochę zgęstnieje podczas pracy, wystarczy ją wymieszać.

Uwaga! Nie dodawać wody do rozcieńczonego kleju..

Przed rozpoczęciem pracy należy uważnie przeczytać zalecenia dotyczące stosowania określonego kleju od konkretnego producenta.

Nałóż klej na płytki

W zależności od tego, jakie różnice w płaszczyźnie należy skompensować, wybiera się jedną z opcji nakładania roztworu kleju na arkusze.

Jeżeli nierówności na ścianie dochodzą do 15 mm, to na obwodzie płyty, 20 mm od krawędzi, a następnie na środku płyty (zwykle 0,5 m) nakłada się pas mieszanki o wysokości około 20 mm2) Równomiernie nałożono 5-7 latarni nawigacyjnych o średnicy około 100 mm.

Izolacja elewacji zrób to sam za pomocą piankowego tworzywa sztucznego

W przypadku ubytków podłoża do 10 mm, paski kleju nakłada się wzdłuż obwodu, a także pośrodku płyty. Szerokość takich pasków wynosi około 30-40 mm, ich liczbę ustala się tak, aby podczas montażu klej zajmował około 50-60% powierzchni arkusza. Należy pamiętać, że podczas prasowania mieszanina zostanie rozprowadzona między ścianą a pianką..

Uwaga! Pasek kleju na obwodzie płyty powinien być przerywany, aby nie tworzyły się zamknięte kieszenie powietrzne.

W przypadku montażu na płaskim podłożu, z różnicami mniejszymi niż 5 mm, izolację nakłada się metodą ciągłą. W tym celu stosuje się grzebień szpatułkowy o wielkości zęba 10×10 mm..

Przyklejamy izolację

Po nałożeniu zaprawy płyty należy przykleić w ciągu 20 minut. Arkusze nakłada się na miejsce montażu z niewielkim przesunięciem ok. 20–30 mm, a następnie wciska się linijką lub długą półpacą w płaszczyznę sąsiednich płyt. Z powierzchni podłoża i od wewnętrznej strony izolacji w narożnikach zewnętrznych należy natychmiast usunąć wystający klej. Przy poziomie konieczne jest sprawdzenie pionowości instalacji każdego arkusza, wygodnie jest kontrolować kierunek płaszczyzny za pomocą gwintów odniesienia lub za pomocą reguły. Wszystkie arkusze są mocno dociśnięte do siebie, odległość między nimi nie powinna przekraczać 2 mm, dlatego należy upewnić się, że klej nie dostanie się do szwów. Jeśli jednak powstały szczeliny, wypełnia się je paskami izolacji lub wydmuchuje się pianką poliuretanową. Dopuszczalna różnica w połączeniach elementów nie może przekraczać 3 mm grubości.

Uwaga! Po przyklejeniu izolacji nie można przesuwać, w przeciwnym razie zostanie naruszona wytrzymałość jej połączenia ze ścianą. Jeśli konieczna jest poważna regulacja, arkusz należy usunąć, oczyścić z kleju i zamontować z powrotem do świeżego roztworu na płaszczyźnie.

Izolacja na ścianie montowana jest od dołu do góry, pierwszy rząd blach spoczywa na profilu piwnicy. Musi być bardzo dokładnie wyrównany z płaszczyzną podstawy. Z reguły najwygodniej jest zainstalować pierwszy i ostatni arkusz rzędu i pociągnąć przewód sterujący wzdłuż ich górnej zewnętrznej krawędzi, aby pomóc przykleić pozostałe płyty.

Izolacja elewacji zrób to sam za pomocą piankowego tworzywa sztucznego

Pionowe połączenia blach w każdym kolejnym rzędzie należy zawiązać, odsunąć od poprzedniego o co najmniej 200 mm lub lepiej o połowę płyty, tzn. Izolację układa się w „szachownicę”.

Bardzo ważne jest, aby spoiny pionowe w pobliżu okien i drzwi nie pokrywały się ze spadkami bocznymi. Połączenie musi nastąpić powyżej lub poniżej otworu, przesunięcie musi wynosić co najmniej 200 mm. Elementy w kształcie litery L skutecznie zapobiegają powstawaniu pęknięć, zwykle pochodzących z naroży otworów.

Jeżeli na podłożu występuje połączenie różnych materiałów, np. Przedłużenie z pianobetonu lub płyty OSB przylega do ściany z cegły, wówczas nie należy łączyć płyt izolacyjnych w tym miejscu, należy zapewnić odsunięcie co najmniej 100 mm. To samo dotyczy obszarów, w których wystające / wgłębione elementy konstrukcyjne elewacji znajdują się pod jedną płaszczyzną izolacji – różnice w podstawie należy pokryć płytami o grubości 100 mm lub więcej.

Izolacja elewacji zrób to sam za pomocą piankowego tworzywa sztucznego

W narożnikach wewnętrznych i zewnętrznych elewacji konieczne jest wykonanie ząbkowanego połączenia płyt. Izolacja odpowiednich rzędów powinna zaklinować się w płaszczyźnie sąsiednich ścian, co zapobiegnie tworzeniu się długiego pionowego szwu, który jest bardzo podatny na pękanie. Na zewnętrznych narożnikach i zboczach płyty są montowane z wyzwalaczem wystarczającym do obciągania. Po uformowaniu narożnika i stwardnieniu kleju izolację można przyciąć i przeszlifować. Płyty są cięte pod metalową linijką i kwadratem nożem z szerokim ostrzem lub piłą z cienkim ostrzem i małymi zębami..

Przy ocieplaniu skarp płyty należy łączyć z ościeżnicą drzwiową i okienną za pomocą przylegającego profilu lub taśmy uszczelniającej z pianki poliuretanowej. Taśma jest przyklejona do pudełka i ściśnięta izolacją o 1/3 jej grubości. Jeżeli okno znajduje się w płaszczyźnie elewacji, izolacja musi wejść na ościeżnicę co najmniej 20 mm, a skrzynkę należy również przykleić taśmą uszczelniającą.

Jeżeli ściana główna posiada szczelinę dylatacyjną, wówczas płyty izolacyjne w tym miejscu również należy układać z odstępem 10–12 mm. Następnie wprowadza się do niego wiązkę pianki polietylenowej o okrągłym przekroju, ściśniętą o 30% jej „swobodnej” średnicy. Wygodne jest posiadanie pod ręką uszczelek termodynamicznych o różnej grubości.

Mocujemy płyty izolacyjne za pomocą kołków

Po całkowitym związaniu kleju producenci zwykle wskazują okres co najmniej 3 dni, można rozpocząć mocowanie izolacji za pomocą kołków. W tym celu stosuje się specjalnie zaprojektowane kołki wykonane z wytrzymałego elastycznego tworzywa sztucznego. Posiadają szeroką, perforowaną główkę w kształcie parasola i plastikowy gwóźdź lub wkręcany kołek. Długość łączników dobierana jest w zależności od grubości warstwy izolacyjnej i właściwości podłoża. Więc parasol powinien wejść w beton o 50 mm, cegła – 90 mm, bloki o strukturze komórkowej – 120 mm.

Izolacja elewacji zrób to sam za pomocą piankowego tworzywa sztucznego

Uwaga! Staraj się nie używać kołków z metalowym prętem, ponieważ powodują one mostki zimne.

Z reguły mocowanie odbywa się w rogach i na środku płyty, około 6-8 kołków na 1 m2. W narożnikach budynku, w pobliżu połaci okiennych i drzwiowych, w rejonie piwnicy, należy zamontować dodatkowe łączniki w odległości 200 mm od krawędzi płyt. Liczba i rozstaw dodatkowych kołków zależy od wymiarów budynku, wielkości płyt izolacyjnych, obciążenia wiatrem i właściwości nośnych samego łącznika.

Perforator powinien wywiercić otwory o wymaganej głębokości i średnicy, usunąć z niego kurz. Zaleca się wykonanie otworów o głębokości większej niż długość pręta o około 10-15 mm. Następnie w otwór wkłada się kołek i wbija się gwóźdź dystansowy gumowym młotkiem lub kołek skręca się śrubokrętem. Łeb płytki łącznika musi być zlicowany z powierzchnią izolacji lub wystawać nie więcej niż 1 mm.

Uwaga! W przypadku uszkodzenia podczas wbijania plastikowego łba pręta lub nasadki talerzowej kołek należy całkowicie zatopić i uszczelnić szczeliwem, a dodatkowo.

Montaż parasoli musi odbywać się ściśle prostopadle do płaszczyzny ściany, okresowo sprawdzając siłę ich mocowania w celu oddzielenia.

Wzmocniona wodoodporna warstwa urządzenia

Wykonywanie pomocniczych warstw siatki wzmacniającej

Naroża przy otworach okiennych i drzwiowych należy przykleić łatami zbrojącymi z siatki zbrojącej. Rozmiar takich łat powinien wynosić 200 x 300 mm lub więcej. Ta operacja pozwala uniknąć wystąpienia bardzo powszechnych pęknięć w pobliżu wewnętrznego narożnika otworu. Technika montażu zbrojenia siatkowego nie różni się od urządzenia głównej warstwy zbrojonej.

Ściany pierwszego piętra zaleca się wzmocnić dodatkową warstwą siatki do wysokości co najmniej 2 metrów. To powielenie pomaga chronić elewację przed uszkodzeniami mechanicznymi..

Zainstaluj rogi dziurkacza

Wszystkie narożniki zewnętrzne budynku, łącznie ze skarpami i wystającymi elementami dekoracyjnymi, wzmocnione są aluminiowymi lub plastikowymi narożnikami perforowanymi, do których mocowane są listwy z siatki. Po obu stronach narożnika, który ma zostać wzmocniony, nakłada się pasek kompozycji klejowej o takiej szerokości, aby siatkę również przyklejono, następnie nacięty narożnik perforowany mocno dociska się szpachelką do izolacji i ustawia pionowo lub poziomo za pomocą poziomicy. Klej wydostający się z perforacji i komórek siatki jest wygładzany na płaszczyźnie ścian. Łączenie perforowanych narożników wykonuje się na całej długości, natomiast półkę i siatkę na krawędzi profili docinamy pod kątem 45 °. W razie potrzeby perforowany narożnik można tymczasowo zamocować, wyciągnąć, wypoziomować, wbijając gwoździe w izolację przez otwory perforacji, po czym trzeba je usunąć.

Wykonanie głównej warstwy wzmacniającej

Po całkowitym wyschnięciu warstw przygotowawczych i zamocowaniu wszystkich elementów wzmacniających można zamontować siatkę główną.

Aby wzmocnić izolację, stosuje się siatkę specjalnie zaprojektowaną do prac elewacyjnych. Wykonany jest z odpornego na alkalia włókna szklanego o niskiej rozciągliwości, zdolnego wytrzymać obciążenia projektowe – około 1,25 kN na pasek o szerokości 50 mm.

Aby zabezpieczyć izolację i zainstalować siatkę wzmacniającą, stosuje się specjalną mieszankę, która często różni się od tej, na której płyty są przyklejone do ścian. W takim przypadku roztwór do zbrojenia przygotowuje się w taki sam sposób, jak klej.

Przed przystąpieniem do prac przy zbrojeniu klejone płyty izolacyjne szlifuje się ręcznymi tarkami z grubym papierem ściernym. W ten sposób eliminowane są ewentualne różnice w połączeniach arkuszy. Przed nałożeniem roztworu powierzchnię należy oczyścić z kurzu, produktów do szlifowania i innych zanieczyszczeń..

Izolacja elewacji zrób to sam za pomocą piankowego tworzywa sztucznego

Siatkę tnie się na paski równe wysokości ścian. Kompozycję klejową nakłada się na ścianę za pomocą pionowego paska równego szerokości tkaniny siatkowej. Zaprawę nakłada się równomierną warstwą o grubości ok. 2 mm. Najwygodniejszym sposobem jest użycie metalowej tarki lub tarki. Przygotowaną siatkę odwija ​​się na całej długości przygotowanej do wklejenia powierzchni, nakłada na roztwór i zatapia w nim za pomocą tarki lub gładkiej metalowej szpatułki. Płótno należy delikatnie wygładzić, zaczynając od środka i przesuwając się w kierunku krawędzi. Wystający klej należy wyrównać na powierzchni.

Izolacja elewacji zrób to sam za pomocą piankowego tworzywa sztucznego

Uwaga! Siatki nie należy nadmiernie naciągać i dociskać do izolacji, powinna znajdować się pośrodku warstwy.

Na wklejoną siatkę zbrojeniową od razu, metodą „mokre na mokre”, należy nałożyć drugą warstwę zaprawy o grubości min. 2 mm. Pozostawić swobodną krawędź 100 mm na zakładkę kolejnego paska siatki. Druga warstwa jest dokładniej wypoziomowana; w gotowej wersji siatka z niej nie powinna być widoczna. Teraz klej nakłada się obok już zamontowanej siatki, nowe płótno zachodzi na poprzednie o 100 mm i wszystkie operacje są powtarzane.

Izolacja elewacji zrób to sam za pomocą piankowego tworzywa sztucznego

Następnego dnia nie do końca wyschnięte ciasto wzmacniające można przeszlifować papierem ściernym, szpachlować na małe łuski. Jeśli konieczne jest wyrównanie powierzchni za pomocą liniału i dodatkowej masy klejącej, należy odczekać do całkowitego wyschnięcia podłoża.

Po około trzech dniach ściany całkowicie wyschną i należy je zagruntować środkiem gruntującym z piaskiem kwarcowym, który zapewnia dobrą przyczepność do kolejnych warstw i ułatwia nakładanie tynków dekoracyjnych. Na pewno porozmawiamy o nich w kolejnych artykułach..

Izolacja elewacji zrób to sam za pomocą piankowego tworzywa sztucznego

Ogólne zalecenia dotyczące izolacji elewacji

Prace izolacyjne ścian tą metodą wykonuje się przy temperaturze powietrza od +5 do + 25 ° C i wilgotności względnej do 80%. Powierzchnie robocze na każdym etapie należy chronić przed deszczem, silnym wiatrem, bezpośrednim nasłonecznieniem. Aby to zrobić, użyj solidnych zasłon wykonanych z gęstej siatki, naciągniętych na rusztowanie.

Solidne rusztowanie lub rusztowanie powinno zapewniać dostęp do wszystkich odcinków jednej ściany i co najmniej kilku metrów sąsiednich płaszczyzn. Muszą znajdować się 200-300 mm od budynku, aby czynności technologiczne mogły być wykonywane bez przeszkód..

Izolacja elewacji zrób to sam za pomocą piankowego tworzywa sztucznego

Ościeżnice okienne i drzwiowe, komunikację zewnętrzną i wszelkiego rodzaju wsporniki uszczelnić taśmą maskującą i polietylenem. Zakryj obszar niewidomych, ganek i inne elementy budynku tekturą lub folią. Taśma będzie musiała zostać usunięta natychmiast po zakończeniu malowania na mokro..

Nie przechowuj izolacji w bezpośrednim świetle słonecznym, nie dopuszczaj do zamoczenia.

Jeśli ściana, klejona pianką, przez długi czas nie była pokryta warstwą wzmacniającą, płytki mogą żółknąć. W takim przypadku żółtą, „zakurzoną” powierzchnię należy oczyścić szmergielem przed przystąpieniem do kolejnych operacji..

Zacznij izolować od najprostszej ściany lub takiej, która jest najmniej widoczna. Ćwicz ruchy i procedury technologiczne.

Jeśli musisz zachować prace na zimę, izolację należy w pełni zabezpieczyć wszystkimi warstwami wzmacniającymi i pokryć podkładem z piaskiem kwarcowym. Wszystkie parapety i elementy metalowe służące do ochrony powierzchni poziomych – attyki, skarpy itp. Powinny być zamontowane.

Tam, gdzie jest to możliwe, należy zaplanować prace w taki sposób, aby nie przerywać „mokrych” prac na jednej ścianie, szczególnie na etapie zbrojenia i nakładania warstw wykończeniowych.

Używaj tylko specjalistycznych materiałów do izolacji fasad za pomocą zespolonej izolacji termicznej. Pianka będzie potrzebna szczególnie do zewnętrznych prac elewacyjnych, posiada niezbędne wskaźniki paroprzepuszczalności, ognioodporności i gęstości – 25 kg / m3. Nie zastępować styropianu i zapraw zbrojących siatkę klejem do płytek ceramicznych. Należy stosować tylko elewacyjną siatkę odporną na działanie alkaliów i wysokiej jakości kołki rozporowe. Lepiej, jeśli cały asortyment materiałów pochodzi z jednej firmy. Przestrzegaj wszystkich zaleceń producenta.

Oceń artykuł
Codzienne wskazówki i instrukcje

Klikając przycisk „Prześlij komentarz” wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych i akceptuję politykę prywatności