Jak samodzielnie położyć półpasiec

Treść artykułu



Po pierwsze, pod względem różnorodności kolorów i kształtów zajmuje czołową pozycję wśród wszystkich rodzajów powłok. Dziś każda marka gontów jest reprezentowana przez co najmniej 40-50 rodzajów różnych opcji, więc nawet najbardziej wybredny kupujący zawsze może znaleźć opcję, którą lubi. Po drugie, pod względem wygody i szybkości montażu jest to również najbardziej udana z technologicznego punktu widzenia opcja powlekania, która nie wymaga użycia specjalnego sprzętu i narzędzi. Dzięki niewielkiemu ciężarowi podnoszenie i transportowanie bezpośrednio na miejsce pracy jest uproszczone. Po trzecie, posiadając właściwości sprężystości i elastyczności, ten rodzaj powłoki może być stosowany na dachach dowolnego typu i kształtu, nawet tych o krzywiznach promieniowych. Ostatnią zaletą charakterystyczną tylko dla tego typu powłok jest to, że wraz z pojawieniem się gontów bitumicznych stało się możliwe realizowanie projektów niektórych form pokrycia dachowego, które wcześniej były niemożliwe do wykonania technologicznie. Należy również zwrócić uwagę na przystępny koszt takiego materiału..

Przed położeniem gontów należy wykonać szereg czynności, które wiążą się z ułożeniem „tortu dachowego”. W tym artykule rozważę wszystkie etapy prac związanych z montażem płytek bitumicznych, które należy wykonać po zakończeniu montażu systemu krokwi.

Montaż folii hydroizolacyjnej

Pierwszy etap prac związany jest z montażem folii hydroizolacyjnej (wiatroodpornej). W tym przypadku możliwe jest zastosowanie membrany-membrany dyfuzyjnej, ponieważ pokrycie dachowe gontów nie zawiera elementów podlegających korozji. W związku z tym nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków, aby wykluczyć tego rodzaju wpływ na materiał. Ta klasa izolacji jest dość szeroko reprezentowana na rynku, ale najbardziej optymalną i często stosowaną w budownictwie jest wodoodporna folia czeskiej firmy „Juta”, która nazywa się Jutafoll 110-D. Kupując zwróć uwagę na oznaczenie „D”, gdyż ta litera oznacza, że ​​folia jest wodoodporna, a nie np. Jest przeznaczona do stosowania w zakresie ujemnych temperatur, w przeciwieństwie do innych oznaczeń, które są przeznaczone do użytku tylko w pomieszczeniach. Liczba 110 nie jest tak ważna, ponieważ wskazuje gęstość folii. Jeśli ten parametr jest wyższy, wpłynie to na właściwości techniczne tylko po stronie pozytywnej..

Montaż membrany jest dość prosty. Pierwsza rolka folii jest zwijana wzdłuż okapu w poprzek krokwi i przybijana do nich za pomocą przygotowanych listew. Przedtem wygodnie jest nakręcić film za pomocą zszywacza. Listwy będą stanowiły przeciw kratownicę i będą pełnić funkcję szczeliny wentylacyjnej pomiędzy folią hydroizolacyjną a główną listwą. Środki te mają na celu uporządkowanie cyrkulacji przepływu powietrza, a tym samym wykluczenie gromadzenia się wilgoci w trudno dostępnych miejscach. Ponadto, biorąc pod uwagę fakt, że powietrze ma dobre właściwości termoizolacyjne, środki te mają na celu rozwiązanie problemu ogrzewania latem i zamarzania dachu zimą (wykluczone jest tworzenie się lodu i sopli). Wysokość listew dobiera się w przedziale 25-50 mm, szerokość powinna być ściśle równa szerokości nogi krokwi. Są przycinane na długość o 150 cm, podobnie jak szerokość folii.

Szyna nie osiąga odstępu zakładki folii (na dowolnych połączeniach membrany nakłada się min. 12 cm). We wszystkich przypadkach do montażu stosowane są gwoździe szczotkowane ocynkowane, których długość dobiera się w zależności od grubości kraty przeciwkatrunkowej (długość musi wynosić min. + 50 mm jej grubości). Na wszystkich kalenicach folia nie jest doprowadzana do końca o 5-10 cm ze względu na to, że ruch powietrza pod pokryciem zaczyna się od okapu, a kończy w kalenicy, dlatego taką szczelinę wykonuje się na jej wyjście. Folię można skleić między sobą dwustronną taśmą klejącą, ale jest to warunek opcjonalny.

Toczenie i końcowe przygotowanie powierzchni

Następnie ostatnia skrzynia jest umieszczana na wierzchu przeciwkatry. Jako materiał nadaje się dowolna płyta (zarówno obrzynana, jak i nieobrzynana), której grubość dobiera się w przedziale 25-30 mm. Przed montażem materiał musi być suchy (przy wilgotności względnej nie większej niż 20%) i zabezpieczony środkiem biopochronnym. Ponadto przy użyciu nieobrzynanych desek konieczne jest całkowite usunięcie kory drzewa, ponieważ w przyszłości jest to obarczone faktem, że między korą a drewnem mogą pojawić się korniki. Odległość między sąsiednimi deskami nie powinna przekraczać 30-35 cm (w zależności od grubości użytej płyty). Długość gwoździa dobiera się tak, aby podczas przybijania przebijał się zarówno przez skrzynkę, jak i przeciwkratkę i ściśle przylegał do krokwi na co najmniej 2-3 cm.

Cechą charakterystyczną gontów elastycznych jako pokrycia jest to, że płaszczyzna dachu przed ułożeniem musi być gładka i równa. Dlatego też, jeśli jako podłoga używana jest deska krawędziowa (producent dopuszcza taką opcję), wówczas różnice między sąsiednimi deskami nie mogą przekraczać 2 mm. Należy to monitorować, aby wykluczyć pęknięcia i wygięcia płytek podczas montażu..

Jak samodzielnie położyć półpasiec
Montaż płyt OSB na dachu lepiej zacząć od biodra.

Jako podłogę polecam płytę odporną na wilgoć OSB-3. Grubość jest zwykle wybierana 10-11 mm. W przeciwieństwie do deski, podczas jej użytkowania uzyskuje się idealną płaszczyznę, która również posiada właściwości odporne na wilgoć, nie wypacza się ani nie wypacza przez cały okres użytkowania. Podczas układania konieczne jest wykonanie szczelin 3-5 mm między każdym arkuszem płyt, aby zapobiec ich pęcznieniu na złączach, ponieważ wymiary liniowe materiału będą się zmieniać wraz z wahaniami wilgotności i temperatur. Do przybijania blach stosuje się ocynkowane gwoździe 3×30 z dużym łbem. Odstęp gwoździ między gwoździami wynosi 25-30 cm.

Następnie przejdź bezpośrednio do montażu gontów. Najpierw rozwijane są wykładziny z włókna szklanego. Stanowią dodatkowy materiał hydroizolacyjny pomiędzy płytą OSB-3 a gontem bitumicznym. Jeżeli kąt nachylenia dachu jest mniejszy niż 18 stopni, wówczas wylewkę należy ułożyć na całej powierzchni dachu. Ale nawet przy dużych kątach nachylenia dywany należy układać w następujących miejscach:

  • Na gzymsach. Jest to jedno z najważniejszych miejsc, szczególnie zimą, ponieważ gdy topi się śnieg, w tych miejscach tworzy się lód i sople, w tym przypadku obciążenie w rozpatrywanych częściach dachu rośnie.
  • Na frontonach. Miejsca takie są najbardziej narażone na wnikanie wilgoci podczas ukośnego deszczu..
  • Na łyżwach i żebrach.
  • W dolinach (połączenia połaci dachowych). Tutaj konieczne jest zastosowanie dywanów z kolorowym zabarwieniem głównego pokrycia dachowego.
  • W miejscach różnych spoin i przyczółków ścian, kominów i innych.

Jak samodzielnie położyć półpasiec
W dolinach dywan układa się na zakładkę na 0,5 metra.

Wgłębienie od krawędzi okapu powinno wynosić około 1-2 cm, gdyż w czasie upałów istnieje możliwość podgrzania i prostowania wylewki. Należy je przybijać tylko w górnych partiach w odległości 20-25 cm, a wszystkie połączenia wykonać z zakładem ok. 10 cm Następnie montuje się gzyms ze stali nierdzewnej oraz listwy frontowe. Aby to zrobić, musisz użyć tych samych ocynkowanych gwoździ 3×30 z dużą główką. Paski są przybijane w szachownicę o skoku 15-20 cm, w połączeniach wykonuje się obowiązkowe zakładki 15 cm, mocowane dwoma gwoździami.

Układanie płytek

Następnie przystąp do układania pierwszego rzędu płytek. Zgodnie z normami ma kształt prostokąta (bez płatków). Wcześniej wszystkie miejsca styku taśm metalowych z płytkami bitumicznymi należy pokryć mastyksem bitumicznym. Mastyk ma dość gęstą konsystencję w temperaturze pokojowej, dlatego aby uprościć pracę z nim, konieczne jest wstępne podgrzanie pojemnika produktem. Nakłada się na powierzchnię płytek wąską pacą konstrukcyjną. Grubość nałożonej warstwy nie przekracza 1-2 mm, ponieważ nie zawiera podłoża adhezyjnego, a przy grubych szwach nasmarowane powierzchnie mogą się po prostu rozproszyć. Jeden gont jest przybity od góry czterema gwoździami. Jeśli kąt nachylenia dachu jest większy niż 60 stopni, należy użyć dwóch dodatkowych gwoździ..

Jak samodzielnie położyć półpasiec

Drugi i kolejne rzędy płytek przybijamy z przesunięciem o pół okresu (1/3 lub 2/3, w zależności od wybranego kształtu samej płytki). Co 3-4 rzędy należy sprawdzić pod kątem poziomości lub najpierw zaznaczyć następny rząd (w tym celu idealna jest nić z kolorowym talkiem), ale jest to dość żmudna praca, która zajmuje dużo czasu. Gonty należy przyciąć, aby pasowały. W tym celu lepiej jest użyć krótkiego noża z zaostrzonym ostrzem na końcu. Konieczne jest odcięcie tylnej strony płytek, umieszczając kawałek płaskiej deski lub sklejki, aby zapobiec przypadkowemu uszkodzeniu wcześniej ułożonych płytek. Znak wykonuje się nożem około 3-4 razy, następnie gont wygina się wzdłuż linii cięcia, a płytkę łatwo podzielić na dwie części.

Aby pracować na dachach o nachyleniu większym niż 30 stopni, należy podjąć szereg dodatkowych środków w celu zwiększenia wygody pracy. Pierwszą rzeczą do użycia podczas pracy jest lina lub lina zabezpieczająca. Drugi to zastosowanie tymczasowych listew, które są przybijane do stoku, zaginając płatki już ułożonych płytek. W przeciwnym razie podczas instalacji będziesz musiał stale utrzymywać linę w napiętym stanie, ponieważ nie będzie można samodzielnie oprzeć się na takich zboczach. I po trzecie, użycie kombinezonu (kombinezonu konstrukcyjnego) do kompetentnego i funkcjonalnego rozmieszczenia niezbędnego narzędzia w kieszeniach i pętlach, aby szybko uzyskać do niego dostęp.

Jak samodzielnie położyć półpasiec

W miejscach krawędzi i kalenicy układanie dachówek odbywa się na zakładkę (blachownicę zagina się o 10-15 cm do innej połaci dachu i przybija gwoździami). Następnie płytki tnie się na osobne płatki i mocuje od góry wzdłuż linii kalenicy (żebra), ponadto każdy kolejny płatek przybija się w taki sposób, aby miejsca główek gwoździ były zakryte od poprzedniego elementu płytki.

Istnieje kilka podstawowych metod układania dachówek w koszach. Pierwsza polega na tym, że elementy dachówki układane są w stos na obu płaszczyznach dachu. Drugi – polega na ułożeniu płytek, nie sięgając 10 cm do linii środkowej. Ta ostatnia metoda jest korzystniejsza zarówno z estetycznego, jak i praktycznego punktu widzenia, ponieważ między dwoma połaciami dachu tworzy się rodzaj wgłębienia, co upraszcza przepływ wody deszczowej, a tym samym zapobiega powstawaniu lokalnych obszarów, w których może gromadzić się wilgoć w przyszłości. W dolinach stosowanie gwoździ bliżej niż 30 cm od jego środka jest niedozwolone, ponieważ ten kontakt między wykładziną dywanową a płytkami jest pokryty mastyksem na szerokość 10-15 cm, a górne części płatków każdego rzędu są starannie przycięte pod kątem 60 stopni.

Ostatni etap

Na styku ścian i kominów płytki układa się w płaszczyźnie pionowej na wysokość 20-30 cm, po posmarowaniu spoin mastyksem bitumicznym. Następnie w miejscu, w którym kończy się płytka, montuje się na niej listwę oporową, a wszystkie powstałe szczeliny przepuszcza się za pomocą żaroodpornego uszczelniacza silikonowego. Zaleca się instalowanie metalowych skrzynek wokół kominów i rur, stosując izolację na bazie bazaltu jako izolator. Znacząco poprawiają właściwości hydrofobowe w miejscach łączenia, zapobiegając przed wszelkiego rodzaju przeciekami na skomplikowanych odcinkach dachu..

Jak samodzielnie położyć półpasiec
Aeratory są niezbędne do cyrkulacji powietrza w przestrzeni międzyszybowej.

W maksymalnej odległości 50-60 cm od kalenicy konieczne jest zainstalowanie aeratorów, które służą do odprowadzania powietrza z przestrzeni między dachami, a tym samym pozwalają na uporządkowanie właściwej cyrkulacji powietrza. Liczba aeratorów jest wybierana z następującego obliczenia: jeden aerator na każde 25 metrów kwadratowych dachu. Obecnie szeroko stosowane są również aeratory kalenicowe, które są konstrukcją szczelinową instalowaną bezpośrednio w obszarze całej długości kalenicy. Wszystkie połączenia i zakładki wokół aeratorów należy zabezpieczyć mastyksem..

Warto zaznaczyć, że wszelkie prace montażowe na płytkach należy wykonywać w temperaturze otoczenia min 15 stopni, przy niższych temperaturach należy używać suszarki budowlanej, podgrzewając płytki w miejscach załamań. W zbyt słoneczne i upalne dni trzeba odłożyć montaż dachu nie tylko dla własnego zdrowia, ale także ze względu na to, że płytki zaczynają się łatwo topić, a podczas przesuwania się po powłoce pozostają ślady i wgniecenia, które w przyszłości nie będą wyglądać estetycznie.

Oceń artykuł
Codzienne wskazówki i instrukcje

Klikając przycisk „Prześlij komentarz” wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych i akceptuję politykę prywatności