Farba olejna

Wszyscy wiedzą, że farba olejna to prawie archaizm budowlany. Nie nadaje się do malowania ścian w pomieszczeniach mieszkalnych. Nie zaleca malowania okien i drzwi. Nie działają na sufitach. Ale. Ale jednocześnie farba olejna pozostaje naszym stałym towarzyszem..

Farba olejna

Usuwając starą tapetę warstwa po warstwie, nieuchronnie natkniesz się na betonową ścianę pomalowaną farbą olejną. Usunięcie zniszczonych płytek łazienkowych pozostawi również spojrzenie na starą warstwę farby olejnej. Nawet zwijając zużyte linoleum nie da się uciec od warstwy farby olejnej, która czasami pokrywała podłogę. Określenie naszego stosunku do farb olejnych jest dość trudne. Z jednej strony sprawia to wiele kłopotów tym, którzy chcą się go pozbyć. Ale z drugiej strony ten materiał w niektórych przypadkach jest niezrównanym podkładem pod względem właściwości. Zanim ustalimy, kto jest dla nas przyjacielem lub wrogiem, zwróćmy uwagę na „bohatera okazji”.

Jeszcze w niedawnej przeszłości w naszym kraju najczęściej występowały farby olejne. Były używane do malowania wszystkiego i wszystkiego. Przynajmniej w życiu codziennym. Praktycznie nie było alternatywy. Wszyscy cierpliwie czekali kilka dni, aż proces utwardzania farby dobiegł końca, a zapach uznano za rzecz oczywistą. Tymczasem farba olejna uniemożliwia oddychanie nie tylko ludziom, ale również powierzchni, dlatego po kilku latach (a nawet po roku lub dwóch) film zaczyna się łuszczyć i odpadać..

Obecnie wśród obszarów stosowania farb olejnych wybielić można jedynie powierzchnie metalowe, a także ściany i sufity pomieszczeń biurowych (np. Toalety). To prawda, że ​​w tych pokojach układają okapy. Biorąc pod uwagę fakt, że nowoczesne łazienki, nawet na dworcach, wolą być wyłożone kafelkami nawet prostymi, ale wciąż kafelkami, a także biorąc pod uwagę powszechne stosowanie okien plastikowych, których nie trzeba malować, produkcja farb olejnych zgodnie z ideą powinna już zostać wstrzymana. Ale tak się nie stało. A jeśli nadal produkuje się farbę olejną, to ktoś jej potrzebuje..

Powiedz słowo o biednym husarze…

Każda farba składa się z pigmentu i spoiwa. Pigmenty to drobno zmielone proszki pochodzenia mineralnego. Są nierozpuszczalne w wodzie, oleju i rozpuszczalniku. Dlatego przed użyciem farbę należy dokładnie wymieszać, ponieważ pigment osiada, a na wierzchu pozostaje czysta warstwa spoiwa..

Farby olejne powstają na bazie sztucznego lub naturalnego oleju schnącego. Najpierw miesza się pigment, który jest najbardziej w kolorystyce, a następnie dodaje się resztę. Następnie farbę rozcieńcza się do żądanej grubości. Aby poprawić jakość, farba jest szlifowana w młynie malarskim. Farby olejne uważane są za najbardziej trwałe i trwałe, w określonej sytuacji można je stosować zarówno do dekoracji wnętrz, jak i na zewnątrz. Rozróżnia się farby grubo starte (wyhodowane przed użyciem z olejami schnącymi w ilości 17-40%) oraz gotowe do użycia farby olejne. Jak już powiedzieliśmy, jako spoiwo do farb olejnych służą oleje schnące, pozyskiwane głównie z olejów roślinnych. Ten rodzaj spoiwa jest znany ludzkości od dawna. Z wyglądu oleje schnące to przezroczyste ciecze, pomalowane na ciemnobrązowe lub jasnobrązowe kolory. Oleje schnące są klasyfikowane według składu i przeznaczenia. Według składu istnieją 3 grupy – olej, alkid i inne.

Z kolei lakiery olejowe dzielimy na naturalne, kombinowane i „Oksol”.
Naturalne oleje schnące otrzymywane są poprzez specjalną obróbkę suszenia olejów roślinnych – siemienia lnianego, konopi, poprzez ich obróbkę (gotowanie) w temperaturze 150 ° C. Zawierają 100% suszący olej (siemię lniane, konopie) bez rozpuszczalnika. Połączony olej suszący zawiera 30% rozpuszczalnika i 70% oleju (mieszanina suszącego i 45% rozpuszczalnika, 55% oleju.

Tak przetworzony olej uzyskuje zdolność utwardzania (wysychania). Dokładniej byłoby nazwać proces ich utwardzania polimeryzacją, podczas którego uzyskuje się wytrzymałość i twardość folii. Proces schnięcia można przyspieszyć wprowadzając do lakieru wspomniane wcześniej przyspieszacze utwardzania – desykanty (2-4% obj.).

Olej suszący słonecznik wysycha wolniej niż olej lniany i olej konopny. Warstwa suszącego oleju słonecznikowego jest elastyczna, ale twardość, wytrzymałość i wodoodporność są mniejsze niż w przypadku folii suszącej z siemienia lnianego lub konopi. Naturalne oleje schnące przeznaczone są do produkcji gęsto startych i gotowych do użycia farb do użytku zewnętrznego i wewnętrznego.

Połączone oleje schnące i schnące „oxol” otrzymywane są ze sprasowanych olejów roślinnych poprzez specjalną obróbkę chemiczną i rozcieńczenie do 45% lotnymi rozpuszczalnikami. Oksole utlenionych olejów schnących uzyskuje się poprzez utlenianie podgrzanego oleju słonecznikowego przy przedłużonym przepływie powietrza w obecności katalizatorów (olej ulega utlenieniu i zagęszczeniu). Dodanie rozpuszczalnika (takiego jak benzyna lakowa) do takiego zagęszczonego oleju daje klarowny produkt o normalnej lepkości. Proces „suszenia” takich schnących olejów zachodzi zarówno na skutek odparowania rozpuszczalnika, jak i w wyniku procesów interakcji olejów z tlenem atmosferycznym.

Połączone oleje schnące marek K3, K5 przeznaczone są do produkcji farb do prac zewnętrznych i wewnętrznych. Mieszane oleje schnące klasy K2, K4, K12, K11 do farb stosowanych tylko do wykańczania wnętrz.

Olej schnący Oksol V służy do rozcieńczania do lepkości roboczej grubowarstwowych farb olejnych PV tylko do prac wewnętrznych.
LMS (spolimeryzowany olej schnący) jest zamiennikiem naturalnego oleju schnącego i jest stosowany zarówno do farb wewnętrznych, jak i zewnętrznych.
Glyftalowy olej suszący jest wytwarzany z oleju roślinnego, gliceryny itp. Zawartość rozpuszczalnika nie przekracza 50%. Lakier pentaftalowy jest również wykonany z żywicy alkidowej.

Sztuczne oleje schnące (syntol, carbonol itp.) Albo w ogóle nie zawierają olejów roślinnych, albo zawierają niewielkie ilości. Pod względem jakości są znacznie gorsze od naturalnego oleju schnącego i oxolu.

Alkidowe oleje schnące to roztwory żywic alkidowych modyfikowanych olejami. Są glifalowe, pentaftalowe i ksyftalowe. Inne oleje schnące to tzw. Sztuczne oleje schnące, w tym bezolejowe oparte na produktach polimeryzacji węglowodorów ropopochodnych, łupków, olejów rybnych itp..

Farby olejne są więc mieszaniną pigmentów, wypełniaczy (talk, siarczan baru, baryt) i oleju schnącego.

Według GOST produkowane są farby olejne następujących marek (w zależności od rodzaju substancji błonotwórczej):

  • MA-021 – na naturalnym oleju schnącym;
  • MA-025 – na mieszanym oleju schnącym;
  • GF-023 – na oleju glifalowym;
  • PF-024 – na bazie lakieru pentaftalowego.
  • Liczba 2 wskazuje, że farba rozcieńczona odpowiednim olejem schnącym jest przeznaczona do wszystkich powierzchni.

    Farby gotowe do użycia sprzedawane są w opakowaniach o pojemności 0,5-3 litrów. Etykiety wskazują przeznaczenie farby, kolor, zużycie na 1 m2. powierzchnie z powłoką jednowarstwową i dwuwarstwową, stosowane rozcieńczalniki itp. Należy ściśle przestrzegać instrukcji. Aby farba była bardziej płynna, nadająca się do gruntowania, rozcieńcza się ją rozpuszczalnikami lub rozcieńczalnikami: benzyną lakową, terpentyną, naftą itp..

    Farby wszystkich marek mają następujące kolory (w nawiasach podano siłę krycia farby dla konsystencji farby):

  • kość słoniowa (200 g / m2.);
  • płowy (160 g / m2);
  • beżowy (120 g / m2.);
  • szary (100 g / m2);
  • jasnoniebieski (100 g / m2.);
  • niebieski (100 g / m2);
  • niebieski (100 g / m2);
  • żółty (140 g / m2);
  • sałatka (140 g / m2.);
  • pistacja (135 g / m2);
  • zielony (100 g / m2);
  • czerwony (65 g / m2);
  • ciemnoczerwony (100 g / m2);
  • brązowy (100 g / m2).
  • Zaletą materiałów olejowych jest wysoki stopień wypełnienia i niskie zużycie. Doskonale sprawdzają się jako podkład np. Do obróbki desek przed malowaniem.

    W przypadkach, gdy farby olejne zawierają w swoim składzie tylko jeden pigment barwiący, wyrazy „farba” zastępuje się nazwą barwnika, na przykład „ochra”, „ołów czerwony” itp. Aby oznaczyć kilka materiałów między skrótem bazy błonotwórczej a kodem określającym przeznaczenie i warunki użytkowania, stosuje się dodatkowe wskaźniki:

  • B – brak lotnego roztworu
  • B – do rozcieńczania wodą
  • VD – do dyspersji wodnej (na bazie wody)
  • OD – dla zdyspergowanych organicznych
  • P – dla proszku
  • Przed przystąpieniem do opisu niektórych rodzajów farb olejnych zauważamy, że ta farba i lakier podlega dość ścisłej klasyfikacji zgodnie z normami GOST. Dlatego farby olejne nie mają indywidualnych nazw. W zależności od zakresu ich zastosowania oznaczane są skrótem liter i cyfr, o których mówiliśmy powyżej. Wybór farby olejnej odbywa się zwykle w następujący sposób. Najpierw określa się cel farby, a następnie dokonują wyboru na korzyść jednego lub drugiego producenta, biorąc oczywiście pod uwagę czynnik ceny.

    Jak pracować z farbą olejną?

    1. Podczas malowania farbą olejną matową powierzchnię można uzyskać dodając do farby 40% roztwór mydła do prania w ilości 1 sztuki na 3 litry farby. Mydło kroi się wiórami, wlewa wodą (tak, aby lekko przykryło) i podgrzewane do rozpuszczenia. Następnie mieszając dodaj do farby.
    2. Jeśli na warstwie farby utworzył się film, nie ma potrzeby jego filtrowania. Możesz zanurzyć w słoiku kawałek nylonowej pończochy i zanurzyć szczoteczkę bezpośrednio w skarpetce.
    3. Chcąc pomalować ściany należy najpierw usunąć starą farbę szpachelką, po zwilżeniu ścian wodą. Gdy wszystko wyschnie, zakryj wszelkie pęknięcia. Następnie zagruntować ścianę w poziomie, a następnie w pionie. Farbę do ścian przygotowuje się w taki sam sposób, jak wybielacz do sufitu. Dobór kolorów i odcieni lakieru sprawdzamy na kawałku szkła, który następnie suszy się na małym ogniu. Farba jest zbyt ciemna – trzeba dodać trochę kredy. Jasną farbę można przyciemnić, dodając tam kolorowe pigmenty.
    4. Ściany pomalowane farbą olejną można myć ciepłą wodą z dodatkiem sody oczyszczonej, amoniaku (1 łyżka alkoholu na litr wody), następnie przetrzeć wilgotną, a następnie suchą szmatką.
    5. Aby farba nie dostała się na dłonie i nie kapała na podłogę podczas remontu mieszkania, należy wyciąć gumową gruszkę ze strzykawki i położyć ją na rączce szczotki.
    6. Zapach farby olejnej po naprawie szybko zniknie, jeśli w dwóch lub trzech miejscach w pomieszczeniu umieścisz naczynia ze słoną wodą. Można też natrzeć główkę czosnku i pozostawić na chwilę w pokoju..
    7. Jeśli farba olejna pokryła się błoną podczas długiego przechowywania, w żadnym wypadku nie należy jej mieszać, ale należy ją ostrożnie usunąć. Jeśli folia jest rozdarta, wytnij kółko z gazy wzdłuż średnicy puszki i opuść je na farbę. Gaza pokryje strzępy folii i opadnie z nimi na dno.
    8. Aby zapobiec wysychaniu farby olejnej, na jej powierzchnię wylej cienką warstwę oleju słonecznikowego.
    9. Nie łączyć ze sobą resztek różnych farb, mieszanina ta nigdy nie wysycha po malowaniu..
    10. Farba na pędzlu nie wyschnie, jeśli włożysz pędzel do wody.
    11. Aby łatwo usunąć farbę z podłogi, okien, płytek należy przed przystąpieniem do naprawy pokryć je wodą z mydłem (20-30 g mydła na 1 litr wody).
    12. Przed rozpoczęciem pracy nowe pędzle należy owinąć sznurkiem na 2/3 długości włosa..
    13. Aby zapobiec wypadaniu włosów na nowej szczotce, musisz trzymać ją w wodzie przez dzień lub dwa. Lub wbij mały drewniany klin w uchwyt uchwytu. Możesz wyjąć wkład i wlać do niego trochę lakieru lub farby olejnej.
    14. Farbę olejną z wysuszonego pędzla można łatwo usunąć, jeśli włożysz ją do słoika z amoniakiem, naftą, terpentyną lub innymi rozpuszczalnikami..
    15. Szczoteczka dobrze spłukuje się po nałożeniu kleju, jeśli zanurzysz ją w ciepłej wodzie z odrobiną sody, a następnie spłucz i zwiesisz z rozpuszczonymi włosami.

    Obszary zastosowania farb olejnych

    Należy jednak rozumieć, że farba olejna praktycznie nie jest już używana jako farba, czyli jako materiał do wykańczania ścian. Ale jako podkład pod inne materiały wykończeniowe – to bezkonkurencyjny lider.
    Ten rozdział przyda się także tym czytelnikom, którzy borykają się z problemem „usunięcia” warstwy starej farby olejnej. Jak wszyscy wiedzą, bardzo trudno jest usunąć nieorganiczną kompozycję (w tym przypadku farbę olejną) z pola widzenia. Najpierw należy oczyścić warstwę farby, potem powierzchnię, następnie ją wypoziomować i dopiero potem pomalować, wkleić … W niektórych przypadkach procedura przygotowania powierzchni eliminuje chęć aktualizacji ścian. To dla tych, którzy stali się zakładnikami starej farby olejnej, oferujemy dwie możliwości zmiany „wroga” w przyjaciela.

    W tym artykule przyjrzymy się dwóm opcjom stosowania farby olejnej jako podkładu. Być może jest ich znacznie więcej, ale w tym przypadku ustne zalecenia sprzedawców zostały przetestowane w zestawie ćwiczeniowym. Farba olejna stała się najlepszym podkładem pod nową warstwę emalii alkidowych, płynnych tapet i folii samoprzylepnej.

    Zacznijmy od tego drugiego. „Za pomocą folii samoprzylepnej można dokonać naprawy bez gór śmieci, bez zapachu farby, bez wiórów i trocin” – głosi hasło reklamowe. Z tym stwierdzeniem trudno się spierać, ponieważ samoprzylepny, jak nazywa się go w życiu codziennym, ma ogromną liczbę zalet, które odróżniają go od innych materiałów wykończeniowych.

    Po pierwsze, folia samoprzylepna ma prawie nieograniczony zakres zastosowań. Łatwo przykleja się do powierzchni drewnianych, szklanych, metalowych i syntetycznych, co oznacza, że ​​możesz zaktualizować dowolne artykuły gospodarstwa domowego: regały, szafki kuchenne, powierzchnie szklane, blaty, drzwi, stołki..

    Po drugie, dziś istnieje ponad 500 kolorów folii samoprzylepnych: marmur i kamień, welur i aksamit, drewno, witraże i lustra. Niezliczone wzory, struktury, kolory i umiejętne kombinacje, w tym wyjątkowa gama granic, otwierają przed projektantami nieograniczone możliwości. Monochromatyczne folie samoprzylepne w nasyconych kolorach, matowe i błyszczące, z ornamentami, wzorami i strukturami, z nieszablonową elegancją lub z modnym metalicznym połyskiem, folie samoprzylepne do czysto dekoracyjnych wykończeń lub do bardziej praktycznych celów, do podkreślenia indywidualnych detali projektu lub do całkowitego odnowienia sytuacji – samoprzylepne filmy są wszędzie bardzo szeroko stosowane.

    Taśmy samoprzylepne Woodgrain obejmują około 70 różnych wzorów, od klasycznego dębu i sosny, drewna tropikalnego, buku do fantazyjnych wzorów. Asortyment folii wzorzystych sięga od tłoczonych przezroczystych folii i przezroczystego wzorzystego szkła do dekoracji okien po fantastyczne wzory i motywy dziecięce, a specjalne kafelki, marmurkowe i wytłaczane wzory pozwalają na tanie i szybkie odwzorowanie naturalnego materiału. Błyszczące lub metaliczne folie samoprzylepne oraz folie samoprzylepne z efektem weluru są bogate w grę kolorów. Dostępna jest również folia samoprzylepna, która dzięki specjalnemu uszczelnieniu jest specjalnie zaprojektowana do powierzchni narażonych na duże obciążenia..

    Zatem wybór żądanego koloru do samoprzylepnego nie jest trudny. Ponadto folia samoprzylepna to nie tylko różne kolory, ale także różne faktury: marmur i kamień, witraże, aksamit i lustro, buk, jesion i orzech … tylko kilkaset gatunków.

    Folia samoprzylepna jest produkowana:

  • „standard” (jednokolorowy: połysk i mat, imitacja szlachetnej okleiny drewnianej, bajki dziecięce, imitacja obrobionych kamieni, płytki ceramiczne, płótno, witraże, tkaniny, gobeliny)
  • „specjalna konstrukcja” (metaliczna, „welurowa”, pokryta naturalnym korkiem, „tablica”, folia samoprzylepna do mebli i drzwi, folia samoprzylepna zagęszczona na blaty i parapety)
  • Do folii samoprzylepnej produkowane są bordiury – rolki o szerokości 5,3 cm i 10,6 cm (dł. 10 m). Idealnie nadają się do wykańczania dowolnych rzeczy i pozwalają łączyć różne elementy wyposażenia w jedną grupę (przy oprawianiu luster i obrazów, dekorowaniu szafek, dekorowaniu różnych pudełek, opraw książek itp.).

    Folia samoprzylepna jest materiałem wodoodpornym, to znaczy może być stosowana w pomieszczeniach o dużej wilgotności. Nie boi się również wysokich temperatur i wytrzymuje do 80 C..

    I wreszcie ma optymalną szerokość rolki. Folia prezentowana jest w rolkach o długości 2 mi 15 m oraz szerokości 45 cm, 67,5 cm i 90 cm. Resztki samoprzylepnego kleju przydają się do wklejania wielu drobnych artykułów gospodarstwa domowego – aplikacji dziecięcych, pudełek na gry czy opraw książek.

    Jak pracować z klejem

    Farba olejna

    Podłoże, które ma zostać pokryte folią samoprzylepną, musi być czyste, gładkie, wolne od tłuszczu i kurzu. Aby odtłuścić powierzchnię, można ją przetrzeć wodą z detergentem, aw nagłych przypadkach roztworem alkalicznym.

    Idealną podstawą są lakierowane deski, wolne od kurzu. Płyty bez lakieru zagruntować lakierem poliestrowym lub gruntowym oraz w razie potrzeby klejem do tapet metylowych.

    Szorstkie, porowate powierzchnie (drewno, sklejka, płyta wiórowa, tkanina, korek, płytki ceramiczne, gips, tynk itp.) Muszą być suche i odkurzone. W razie potrzeby powierzchnię można pokryć podkładem.

    Nierówne lub popękane podłoża należy wyrównać szpachlą i zeszlifować. Następnie należy je oczyścić i pokryć podkładem – jest to konieczne, aby zapewnić maksymalną przyczepność folii samoprzylepnej. Pył z ostrzenia można zetrzeć lub zmyć alkoholem etylowym.

    Instrukcje dostarczone przez producenta nie mówią ani słowa o powierzchniach betonowych. Na przykład o ścianach w łazience, gdzie często stosuje się folie samoprzylepne. Jak się okazało, dla folii, którą planują przykleić do betonu lub mieszanki betonowej, najlepszym podkładem jest farba olejna lub tynk. Większość rzemieślników, którzy wolą dokonywać napraw własnymi rękami, woli tynk. Należy jednak zaznaczyć, że gotowe do użycia (na bazie lateksu) tynki w tym przypadku będą absolutnie bezużyteczne. Jeśli konieczne jest zamknięcie pęknięć w ścianie, a następnie wklejenie na nią folii samoprzylepnej, tynk na bazie suchej mieszanki jest lepszy niż inne. W przypadku, gdy ściana nie wymaga dodatkowych prac naprawczych, preferowana jest farba olejna.

    Sam proces wklejania jest następujący. Powierzchnię lekko zwilżyć wodnym roztworem z dodatkiem detergentu. Następnie całkowicie usuń tylną stronę papieru z folii samoprzylepnej i umieść folię samoprzylepną na zwilżonym podłożu. Ułatwi to ustawienie taśmy klejącej w żądanym położeniu. Po osiągnięciu żądanej pozycji lekko dociśnij taśmę samoprzylepną i za pomocą szmatki lub gąbki wygładź powierzchnię w kierunku krawędzi i do dołu, usuwając wodę.

    Krojenie ułatwia siatka centymetrowa (skala), która jest nadrukowana na tylnej papierowej stronie folii samoprzylepnej. Podczas cięcia długich, prostych kawałków zaleca się cięcie nożem wzdłuż prostej krawędzi. Zaleca się przyciąć ją z marginesem 2-3 cm, jeśli folia samoprzylepna ma wzór z powtarzalnym wzorem, należy ją przyciąć z przodu. Samoprzylepna folia ze wzorem „płytek” jest odcinana na szwach „płytek”.

    Na odwrotnej stronie folii samoprzylepnej, na papierze, na zdjęciach, znajduje się prowadnica do pracy z folią samoprzylepną. Oddziel papier od folii samoprzylepnej na około 5 cm, następnie przyklej folię samoprzylepną do podłoża i przyklej oddzieloną krawędź. Następnie jedną ręką powoli i równomiernie zdejmij papier z reszty taśmy klejącej. Drugą ręką wygładź samoprzylepną folię miękkim ręcznikiem. Wygładzanie jest konieczne od środka do krawędzi, aby uniknąć tworzenia się pęcherzyków powietrza. Jeśli w niektórych miejscach takie bąbelki pozostaną, należy je przekłuć igłą, ostrożnie wypuszczając powietrze spod folii samoprzylepnej..

    Jeśli folia samoprzylepna nie jest przyklejona prawidłowo, nowa folia samoprzylepna, którą można regulować, jest trwale przyklejona dopiero po kilku godzinach, dzięki czemu można usunąć folię samoprzylepną z stałego podłoża i ponownie nałożyć..

    Jeśli potrzebujesz przykleić np. Okrągły stół, pamiętaj o następującej technice: folię samoprzylepną podgrzewa się zwykłą ręczną suszarką do włosów. Następnie bardzo łatwo jest go zgiąć i przykleić od wewnątrz..

    Gładkie rogi i krawędzie (np. Okładki książek). W takim przypadku wystające rogi folii samoprzylepnej najlepiej przyciąć pod kątem 45 stopni, a następnie zgiąć i skleić.

    Aby uzyskać czyste krawędzie, należy kilkakrotnie wygładzić kciukiem folię samoprzylepną wokół krawędzi – wówczas folia samoprzylepna będzie leżeć dokładnie wzdłuż krawędzi..
    Przy klejeniu kilku paneli na zakład należy uwzględnić naddatek ok. 1,5 cm Przy klejeniu od końca do końca jeden panel zachodzi na drugi, ale krawędzie nie są mocno dociśnięte. Nałożone krawędzie folii samoprzylepnej są cięte metalowym nożem wzdłuż linijki, a wycięte paski są usuwane. Połączenia można ozdobić kolorową taśmą wklejoną na górze lub na lamówce.
    Jeżeli folia samoprzylepna przyklei się zbyt szybko, powierzchnię należy posypać proszkiem lub talkiem. W takim przypadku taśma samoprzylepna nie przyklei się tak szybko, co pozwoli na jej przesunięcie w żądane położenie. Jeśli pojawią się pęcherzyki, przebij samoprzylepną folię igłą lub szpilką i wypuść powietrze.

    Płynna tapeta

    Farba olejna

    Innym rodzajem materiałów wykończeniowych, dla których najlepszym podkładem jest farba olejna, jest płynna tapeta. Pierwsza płynna tapeta pojawiła się na rynku budowlanym WNP na początku lat 90. A już w 1996 roku stały się prawdziwym hitem – przywiezione z Francji, Japonii i Turcji uchodziły za niemal najbardziej prestiżowe i drogie materiały wykończeniowe..

    W pierwotnym stanie tapeta wygląda jak małe, śnieżnobiałe trociny. Sprzedawane są w kartonach. Zawierają suchy materiał kompozytowy impregnowany klejem. Są przygotowywane przez dodanie ciepłej wody do tej mieszaniny. Rozcieńczoną wodą masę należy odstawić na 10-15 minut i pęcznieć. Do tej masy dodaje się barwnik o pożądanym kolorze, wszystko miesza się i tapeta jest gotowa do użycia. Dalej jest proces nakładania tego materiału na ściany. Podczas nakładania kompozytu można użyć szpachli, wałka, pistoletu natryskowego o ciśnieniu 0,4 – 0,5 MPa. Płynna tapeta po nałożeniu na ściany i wyschnięciu ma nieco podobny wygląd do struktury nieco podobnej do małej, ale bardzo twardej pianki. Są przyjazne dla środowiska, posiadają właściwości absorbujące, izolujące. Mogą doskonale ozdobić przeszklony balkon. Podczas nakładania na ściany można nadać im wzór za pomocą radełkowania.

    Płynne tapety zasadniczo różnią się od zwykłych. Nie są sprzedawane w rolkach, jak tradycyjne tapety, ale pakowane w plastikowe torby. W rzeczywistości jest to mieszanka naturalnych włókien bawełnianych lub celulozowych, barwników i klejów. Wystarczy przemyć zawartość torebki określoną ilością wody – i „produkt jest gotowy do użycia”. Wybór kolorów jest niezwykle duży – od śnieżnobiałej po delikatne wiosenne i jasne letnie kolory. Jeśli do mieszanki zostaną dodane przetworzone włókna jedwabiu, płynna tapeta będzie wyglądać jak tkanina na ścianie. Są nawet tapety ze złotymi nitkami. Co jest dobrego w płynnej tapecie? Po pierwsze nie wymagają idealnego wyrównania ścian, ponieważ kompozycja zamyka drobne pęknięcia i inne wady powierzchni. Płynna tapeta wypełnia luki w miejscach pasowania listew, cokołów, ramek, gniazd i włączników. I nie mają szwów. Ponadto płynna tapeta nie zbiera kurzu i służy jako doskonała izolacja akustyczna. A jednak, co też bardzo ważne, płynna tapeta „oddycha”.

    Podczas wykonywania prac najpierw ręcznie przykleja się kostkę tapety do ściany, a następnie wałkuje jak ciasto w różnych kierunkach za pomocą wałka. Możesz usunąć tapetę ze ściany zwilżoną wodą, a następnie możesz ponownie nałożyć ją na ścianę, zwijając ją wałkiem. Możesz nakładać na ścianę i kilkakrotnie usuwać je ze ściany, najważniejsze jest, aby nie myć wodą kleju, który jest częścią płynnej tapety.

    Zewnętrznie płynna tapeta nałożona na ścianę przypomina zwykły papier z lekkim reliefem lub wełnistą tkaniną. Należy jednak pamiętać, że tekstura tapety nałożonej na ścianę będzie się różnić od tej przedstawionej w katalogach producentów na próbkach. Faktem jest, że wyrazistą konsystencję tych ostatnich zapewnia niewielka ilość wody dodana do suchej mieszanki podczas ich wytwarzania. W praktyce dodaje się więcej wody, dzięki czemu powierzchnia będzie mniej wytłaczana..

    Ogólnie materiał jest dobry, ponieważ tworzy ciągłą bezszwową powłokę, wypełniając szczeliny w miejscach, w których pasują listwy, ramy, listwy przypodłogowe, przełączniki i gniazda, ukrywa drobne wady i pęknięcia.

    Jednak płynna tapeta ma więcej niż tylko plusy. Na przykład nie nadają się do wykańczania mokrych pomieszczeń, takich jak łazienki i kuchnie, ponieważ zbyt łatwo wchłaniają wilgoć. Jednak dodatkowa powłoka lakierem akrylowym lub lateksowym również w tym przypadku zachowa wygląd wykończenia. Ponadto w pomieszczeniach o zbyt dużej wilgotności tapetę przykrywa się dwoma warstwami lakieru, przy wilgotności poniżej jednej. Jak wpłynie to na cechy jakościowe ścian? Oczywiście właściwości izolacji cieplnej i akustycznej tapety ulegną znacznemu pogorszeniu. Ale każda chmurka ma srebrną podszewkę: z drugiej strony można je wycierać wilgotną gąbką. Ponadto to wykończenie będzie trwać dłużej i nie będziesz musiał go usuwać przy następnej naprawie.

    Oceń artykuł
    Codzienne wskazówki i instrukcje

    Klikając przycisk „Prześlij komentarz” wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych i akceptuję politykę prywatności