Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

Treść artykułu



Aby nawierzchnia wyłożona kostką brukową odpowiadała założonym parametrom technicznym i estetycznym konieczne jest ścisłe spełnienie wymagań technologicznych na każdym etapie montażu. Naruszenie technologii nawierzchni prowadzi do uszkodzeń elementów betonowych, niestabilności powierzchni i szybkiego niszczenia. Przestrzeganie tych prostych instrukcji i wskazówek zapewni długoletnią eksploatację i prawidłowy widok na wyposażony obszar mostu..

Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

Rada.Na nawierzchni przeznaczonej pod układanie nawierzchni należy bezwzględnie sprawdzić stan gruntu, a przy wykonywaniu obiektów o znacznych obciążeniach należy przeprowadzić pełne badanie geotechniczne nawierzchni. W tym przypadku stan gleby określa geolog, a projektant pracy wybiera rodzaje konstrukcji i odpowiednią komunikację.

Etap 1. Projekt

Pierwszym etapem układania kostki brukowej jest przygotowanie projektu, który powinien zawierać:

  • wielkość placu brukowego;
  • określenie obciążenia powierzchniowego;
  • warunki odwadniania (zbocza podłużne i poprzeczne);
  • rodzaj kostki brukowej, jej układ, kolorystyka i ilość, plan układania i sposób montażu.

Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

Realizację projektu należy rozpocząć od prac geodezyjno-pomiarowych, w trakcie których następuje rozbicie terenu i określenie jego poziomów. W punktach tyczenia kołki lub metalowe kołki są wbijane w ziemię, wskazując poziom, na którym zostanie zlokalizowana powierzchnia. Przez te ślady przeciągana jest nić, która określa położenie górnej krawędzi kostki brukowej lub krawężnika..

Etap 2. Przygotowanie terenu

Aby przygotować teren do układania kostki, konieczne jest usunięcie wierzchniej warstwy próchnicy i żyznej gleby z placu brukowego. Zaleca się określenie głębokości wykopu, biorąc pod uwagę grubość kostki brukowej i podłoża pod nią. Z reguły powinien mieścić się w przedziale 25–65 cm, jeżeli gleba na dnie wykopu jest niestabilna, należy ją dodatkowo zagęścić. Należy również oczyścić podłoże z korzeni i resztek roślinnych..

Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

Jeżeli pod usuniętą warstwą żyzną znajdują się warstwy gleby, które nie przepuszczają spływu, np. Grube, zawierające próchnicę warstwy czarnoziemu, gliny plastycznej lub gliny, konieczne jest zwiększenie głębokości wykopu do uzyskania stabilnych gleb. W przypadku znacznego zwiększenia głębokości wykopu zamiast nadmiernie usuniętej gleby można zasypać tłuczeń lub inną ziemię o lepszych właściwościach.

Podczas kopania dołu bardzo ważne jest określenie poziomu wód gruntowych. Gdy znajduje się powyżej poziomu ułożenia podłoża pod kostką brukową, należy ją obniżyć wykonując prace drenażowe. Na małych powierzchniach drugi etap można wykonać ręcznie, na dużych powierzchniach za pomocą maszyn takich jak buldożery, skrobaki i równiarki.

Etap 3. Profilowanie terytorium

Na tym etapie konieczne jest połączenie projektowania konfiguracji nawierzchni (zakręty, zaokrąglenia, skrzyżowania) z uwzględnieniem poziomu powierzchni i nachyleń. Pamiętaj, aby wziąć pod uwagę naturalne cechy obiektu, jego krajobraz.

Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

Nachylenie powierzchni projektowane jest w zależności od rur kanalizacyjnych, ale zaleca się wykonanie go w zakresie 2,5–4,0%, co odpowiada spadkowi 2,5–4 cm na metr długości. Warstwę gruntującą wyrównuje się warstwą gruboziarnistego piasku o grubości do 10 mm. Następnie przeprowadza się wibro-zagęszczanie wypoziomowanego dna wykopu. Proces wyrównywania i ubijania gleby ma ogromne znaczenie dla kształtowania przyszłej powierzchni, jej drenażu i stabilności, dlatego wymaga starannych i wykwalifikowanych działań.

Krok 4. Obramowanie powierzchni

W zależności od przeznaczenia kostki brukowej i planowanego obciążenia nawierzchni granice wykopu wyznacza się i mocuje za pomocą krawężników, krawężników (w tym ogrodowych) lub palisad, pomiędzy którymi będzie zabudowana kostka brukowa. Krawężniki zapobiegają różnicom w utwardzonej nawierzchni poprzez wzmocnienie krawędzi i zachowanie kształtu.

Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

Te produkty betonowe są instalowane na półsuchej podstawie betonowej z odstępem około 3 mm między poszczególnymi elementami. Szwy nie są wypełnione.

Etap 5. Urządzenie fundamentowe

Kluczem do prawidłowego układania kostki brukowej jest utworzenie niezawodnej podstawy na wcześniej wyrównanej i zagęszczonej glebie. Jeśli podłoże nie odpowiada projektowi, kostka brukowa nie wytrzyma pewnych obciążeń i taka nawierzchnia będzie chwiejna i krótkotrwała. Podstawowym materiałem jest żwir lub tłuczeń łamany o frakcji 5-40 mm, który układany jest warstwami o grubości 10-15 cm, a następnie każdy z nich jest starannie zagęszczany (około 20% pierwotnej grubości), aby zapewnić odpowiednią wytrzymałość i wytrzymałość podłoża w eksploatacji.

Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

W podłożu pod warstwę wierzchnią należy zastosować materiał o ułamku wartości pośredniej między uziarnieniem zasypki a podbudową. Ta metoda eliminuje mieszanie się podsypki z dolnymi warstwami podczas eksploatacji kostki brukowej i ewentualne osiadanie płytek i wynikający z tego ruch spoin. Grubość podłoża zależy przede wszystkim od przeznaczenia podłoża i planowanych obciążeń. Do układania nawierzchni przyległych, chodników czy ścieżek wystarcza 20 cm podbudowa, a nawierzchnie przeznaczone do stałego ruchu pojazdów wymagają podbudowy o grubości min. 30–45 cm Na dobór grubości podbudowy wpływają również wyniki badań właściwości gruntu, na którym jest on układany. Tak więc lepkie gleby (takie jak glina) wymagają grubej podstawy.

Etap 6. Przygotowanie warstwy zasypki

Nad cokołem powinna znajdować się warstwa montażowa ściółki. Podsypkę stanowi kruszony kamień przesiewający o frakcji 0-4 mm lub przesiany piasek o frakcji 0-7 mm. Nie zaleca się stosowania mieszanki cementowo-piaskowej do urządzenia wypełniającego. Niezależnie od obciążeń eksploatacyjnych i rodzaju kostki brukowej grubość zasypki po zagęszczeniu powinna wynosić od trzech do pięciu centymetrów. Zasypkę należy wypoziomować tak, aby ułożona na niej kostka brukowa znajdowała się ok. 1 cm wyżej niż planowany poziom.

Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

Takie działania pozwalają przez ubijanie zniwelować nieznaczną dopuszczalną różnicę wysokości poszczególnych płytek. Ostateczne zagęszczenie podsypki wykonuje się dopiero po ułożeniu kostki brukowej za pomocą wibrującej płyty z gumową podkładką.

Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

Etap 7. Układanie kostki brukowej

Aby nie uszkodzić przygotowanej podbudowy, układanie rozpoczyna się od zamontowanych krawężników, a do układania kolejnych rzędów można wykorzystać utwardzoną nawierzchnię jako podporę. Kierunek ruchu przebiega od krawędzi terytorium do centrum. Układanie każdego rzędu płytek powinno być kontrolowane za pomocą sznurka, aby uzyskać równomierne rozłożenie płytek na terenie..

Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

Na terenach przeznaczonych do ciągłego ruchu pojazdów płytki układane są pod kątem do kierunku jazdy. Ta ukośna nawierzchnia zapewnia bardziej równomierne rozłożenie obciążenia na każdym elemencie betonowym, dzięki czemu powierzchnia jest bardziej stabilna. Zmniejsza również poziom hałasu powodowanego przez koła. Na krawędziach nawierzchni, czyli na granicy styku elementów chodnikowych z krawężnikami, płytki należy docinać równomiernie specjalną piłą tak, aby ściśle przylegały do ​​krawężnika i miały odpowiedni estetyczny wygląd. Kostki brukowej nie należy ciąć więcej niż do połowy.

Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

Ze względu na specyfikę technologii wytwarzania płyt chodnikowych oraz zastosowanie naturalnych materiałów mogą wystąpić odchylenia w kolorystyce poszczególnych elementów chodnikowych. Aby nie było zauważalnej różnicy odcieni tego samego koloru na nawierzchni kostki (szczególnie w przypadku dużej powierzchni) zalecamy układanie kostki jednocześnie z co najmniej trzech palet.

Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

Krok 8. Wypełnianie spoin

Po ułożeniu płytek spoiny są wypełniane. Materiał do tych celów należy dobrać tak, aby zapewnić elastyczne wzajemne przenoszenie obciążenia między elementami betonowymi. Zalecamy stosowanie piasku przemytego na sucho (bez zanieczyszczeń) o frakcji 0–2 mm. Gruboziarnisty piasek może zakleszczać się i nierównomiernie wypełniać spoiny, a obecność zanieczyszczeń (np. Gliny) może powodować zacieki na powierzchni kostki brukowej. Nadmiar piasku po fugowaniu jest eliminowany przed wibracją powierzchni, a następnie w razie potrzeby wypełnia powstałe szczeliny. Dopuszczalne jest wielokrotne wypełnianie spoin z jednoczesnym ich nawadnianiem, co ułatwia i przyspiesza ten proces.

Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

Szczególną uwagę należy zwrócić na zachowanie niezbędnych odstępów między kostką brukową. Wbrew powszechnemu przekonaniu progi dystansowe na bocznych powierzchniach kostki brukowej nie determinują szerokości spoin..

Rada.W przypadku chodników, ścieżek i innych stref dla pieszych szwy powinny mieć co najmniej 2-3 mm, a dla dróg i odcinków przeznaczonych do ruchu 3-5 mm. W miarę postępów prac nawierzchnię należy wyrównywać, wszystkie wykryte odchylenia szerokości szczelin wymagają korekty.

Obecność odstępu między sąsiednimi płytkami pozwala im na interakcję ze sobą, przyczynia się do rozkładu obciążenia. Ponadto szwy neutralizują drobne dopuszczalne odchylenia w wymiarach elementów betonowych (do 2 mm) oraz kompensują zmiany wymiarowe spowodowane wahaniami temperatury. Jeśli kostka zostanie ułożona zbyt ciasno, masa szpachlowa nie będzie działać..

Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

W efekcie pod działaniem obciążeń i warunków atmosferycznych możliwe jest niszczenie kostki brukowej, powstawanie otarć i pęknięć na krawędziach i narożnikach elementów betonowych. Często te destrukcyjne procesy rozpoczynają się i są zauważalne natychmiast po zagęszczeniu utwardzonej powierzchni. Dlatego złej jakości szwy są jedną z najczęstszych przyczyn niewłaściwego układania kostki i nieuzasadnionych reklamacji jakości kostki brukowej..

Krok 9. Wibrujące uszczelnienie powierzchni

Utwardzoną nawierzchnię należy dodatkowo zagęścić. Proces ten odbywa się na suchej i czystej nawierzchni za pomocą maszyny wibracyjnej (odkurzacza) za pomocą gumowej podkładki, której funkcją jest amortyzacja i ochrona płytek. W przypadku braku warstwy wibrującej płyta może zarysować i ocierać elementy betonowe, a piasek ze szwów może wnikać w porowatą powierzchnię kostki brukowej i tworzyć plamy. Zagęszczanie wibracyjne terenu odbywa się równomiernie od krawędzi do środka, aż do osiągnięcia planowanego poziomu powierzchni i stabilności elementów betonowych. Następnie można uzupełnić połączenia..

Technologia brukowa: sami tworzymy doskonałe ścieżki

Po zakończeniu wszystkich tych procesów technologicznych nawierzchnia terenu wyłożona kostką brukową powinna być płaska, gładka (bez wybrzuszeń, wgłębień), stabilna, integralna, ze szwami o jednakowej szerokości. Powierzchnia spełniająca te wymagania jest gotowa do użycia.

Oceń artykuł
Codzienne wskazówki i instrukcje

Klikając przycisk „Prześlij komentarz” wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych i akceptuję politykę prywatności