Zjeżdżalnia alpejska DIY

Treść artykułu



W tym artykule: jaka jest różnica między ogrodem skalnym a ogrodem skalnym; układ i konstrukcja kompozycyjna ogrodu skalnego; opcje układu slajdów alpejskich; wymagania dotyczące kamieni; dwa główne etapy prac nad stworzeniem ogrodu skalnego; rośliny do ogrodu skalnego i zasady ich sadzenia; pielęgnacja ogrodu skalnego.

Zjeżdżalnia alpejska DIY

Tworzenie zjeżdżalni alpejskiej

Ogrody, w których kamienie o solidnych wymiarach i nieregularnych kształtach były głównym elementem projektowania krajobrazu, są tradycyjne dla Chin i Japonii. Kamienne ogrody tych krajów są znane od ponad trzech tysiącleci, a dla lokalnych mieszkańców stanowią ważny atrybut filozofii. W Europie pierwsze ogrody skalne i skalniaki pojawiły się około dwa wieki temu, wprowadzając elementy orientalnej egzotyki do klasycznych linii parków i ogrodów arystokratycznych osiedli..

Nie ma dwóch identycznych zjeżdżalni alpejskich, tak jak w naturze nie ma dwóch identycznych kamieni – wszystko zależy od wyobraźni twórców tych ozdobnych elementów ogrodowych. Istnieją dwa sposoby wykonania zjeżdżalni alpejskiej: pierwszy to kontakt z firmą zajmującą się projektowaniem i kształtowaniem krajobrazu; druga to realizacja własnych pomysłów, tworzenie zjeżdżalni alpejskich własnymi rękami. O drugiej metodzie – samodzielnym tworzeniu ogrodu skalnego – porozmawiamy w tym artykule..

Ogród skalny lub skalniak

Ich główna różnica polega na roli kamieni. W ogrodzie skalnym odgrywają rolę drugorzędną, główny nacisk kładziony jest na roślinność. Ponadto zjeżdżalnie alpejskie zawsze zajmują dużą powierzchnię, ich wysokość zaczyna się od jednego metra i więcej (zwykle do 3 m). W skalniakach głównym elementem dekoracyjnym są kamienie ułożone na niskim nasypie (wysokość skalniaków nie przekracza metra), kilka roślin w skalniakach tylko nieznacznie przeplata ogólną kompozycję.

Zjeżdżalnia alpejska DIY
Zjeżdżalnia alpejska DIY

Pod względem złożoności konstrukcji zjeżdżalnia alpejska wymaga więcej pracy, ale zajmie jedno z głównych miejsc w ogólnym krajobrazie, nadając jej większą objętość i wyrazistość.

Układ slajdu alpejskiego

Przede wszystkim należy wybrać miejsce – takie, aby ogród skalny był widoczny z pewnej odległości i harmonizował z ogólnym krajobrazem. Należy zadbać o otoczenie ogrodu skalnego, na przykład zadbany trawnik stanie się idealnym otoczeniem..

Zjeżdżalnię alpejską można ustawić zarówno na płaskiej powierzchni, jak i na terenie o trudnym terenie, ważne jest, aby przyszły ogród skalny był dobrze oświetlony, a gleba pod nim była wystarczająco napowietrzona. Optymalny dla zjeżdżalni alpejskiej będzie kierunek wschodni lub południowo-wschodni – stworzy to najlepsze warunki dla roślin górskich sadzonych na zboczach ogrodu skalnego. Na zboczu w kierunku południowym można sadzić takie rośliny, które dobrze znoszą bezpośrednie działanie promieni słonecznych.

Rośliny na północne zbocze należy dobierać ze szczególną starannością, gdyż będzie to najbardziej nieoświetlone.

Opcje ogrodu skalnego

Dolina w górach

Artystyczna konstrukcja krajobrazu wysokogórskiego płaskowyżu. Będziesz potrzebował głazów i głazów o stałej wielkości, głazy muszą być zakopane w ziemi w dwóch trzecich. Ułożono kilka chaotycznych ścieżek, przypominających naturalne ścieżki. Sadzone są grupy krzewów o różnej wysokości, których elementami łączącymi kompozycję są zboża, erica i wrzos. Na tle omszałych kamieni i gruzu rośliny okrywające ziemię jednym dywanem będą dobrze wyglądać.

Skalny klif

Idealny do budowania własnej kompozycji. Stworzenie tego typu zjeżdżalni alpejskiej będzie wymagało stromego zbocza i naprawdę ogromnych głazów, które naśladują wychodzenie skały (granitowe głazy nie sprawdzą się). Kamienie układa się na suchym murze. Do budowy takiej kompozycji lepiej jest zaangażować specjalistów, ponieważ praca jest niezwykle pracochłonna (kamienie są ciężkie) i wymaga profesjonalnego podejścia, obecności artystycznego gustu. Na „skalistym klifie” sadzi się jałowiec i kosodrzewinę, rośliny alpejskie – dranie, piołun, rozchodniki, paprocie karłowate itp..

Zbocze górskie

Zjeżdżalnia alpejska, dość złożona pod względem budowy krajobrazu. To model wysokogórskich Alp – piargi, na których sadzi się sosny karłowate. Do budowy wymagane jest odpowiednio wysokie nachylenie, na którym znajdują się kamienne głazy i głazy. Wrzosowe, pełzające drzewa iglaste, Ericę można sadzić na „górskim zboczu”, w żadnym wypadku nie należy sadzić wysokich drzew iglastych – poważnie zaburzą ogólną kompozycję. Rośliny okrywowe sadzi się na małych działkach w pobliżu grup sosen, imitując „trawniki alpejskie”.

Zjeżdżalnia alpejska DIY

Trawnik alpejski

Modelowanie roślinności wysokogórskiego krajobrazu. Stanowi złożony element „górskich” typów ogrodów skalnych. Główną trudnością w stworzeniu tego typu zjeżdżalni alpejskiej jest zapewnienie odpowiedniego komfortu życia dzikim roślinom wyżyn alpejskich (szarotki alpejskie, zboża nisko rosnące, goryczka, skalnica itp.). W warunkach uprawnych dzikie rośliny rosną aktywnie, konieczne jest stałe monitorowanie, aby utrzymać wymagany stosunek między gatunkami.

Wąwóz

Element ogólnej kompozycji krajobrazowej, wykonywany wraz z kompleksowym projektem ogrodu. Zbocza są wyłożone głazami zgodnie z zasadą suchego muru. Jest to szczególnie korzystne, jeśli ściany takiego „wąwozu” mają różną wysokość, poprawiając doświetlenie i tym samym umożliwiając sadzenie różnego rodzaju roślin skalistych.

Wąwóz w lesie

Do budowy tego typu ogrodu skalnego niezbędne jest, aby projektowany teren posiadał naturalne zagłębienie. Aby wzmocnić zbocza, wbija się w nie duże kamienie, sadzi się drzewa iglaste (rosnące poziomo i krzewy) i rośliny wieloletnie odporne na zacienienie (volzhanki i paprocie), aby uformować roślinność. Ogólna zasada dotycząca sadzenia roślin to nie sadzenie ich zbyt gęsto. Szczególnie dobrze będzie wyglądać „źródło” ustawione w „wąwozie”.

Zjeżdżalnia alpejska DIY

Małe bagno

Zjeżdżalnia alpejska w kraju, utworzona na miejscu z naturalnym nasiąknięciem. Takie rozwiązanie ogrodu skalnego sprawdza się szczególnie w otoczeniu ogrodu nasadzonego na terenie pagórkowatym. Aby stworzyć taki zbiornik (pół stawu, pół „okna bagiennego”) na bagnistym terenie, należy otworzyć mały otwór (głębokość nie większa niż 700 mm). W przypadku braku obszaru o wysokiej wilgotności należy stworzyć sztuczny zbiornik o wystarczającej wielkości. Na obwodzie „grzęzawiska” należy wykopać okrągłe głazy (trzy czwarte ich wielkości). Istnieje możliwość udekorowania „bagna” zaczepami. W zbiorniku wzdłuż linii brzegowej należy sadzić rośliny bagienne – rośliny kochające wilgoć.

Strumień kaskadowy

Odmiana ogrodu skalnego, tworzona w ramach ogólnokrajowej konstrukcji lub jako samodzielna kompozycja. Szczególnie udany jest „strumień kaskadowy” z dużą zjeżdżalnią alpejską w tle. Podstawowe zasady „kaskadowego strumienia”: zjeżdżalnia alpejska, której jest elementem, w żadnym wypadku nie powinna mieć sztucznego wyglądu i być zbyt obszerna; kamienie tworzące kaskadę i koryto „potoku” powinny mieć jedynie naturalny kształt. Na brzegach potoku sadzi się irysy (japońskie i syberyjskie), paprocie i pierwiosnki, jagody i buzulniki. Ciekawostką jest również tzw. „Suchy strumień” – woda w nim jest imitowana przez rozsypywanie grubego żwiru.

Jak wybrać kamienie do ogrodu skalnego

Stworzenie zjeżdżalni alpejskiej jest niemożliwe bez starannego doboru kamieni. Zasady wyboru kamienia:

  • nie należy zbierać kamieni z pól lub łąk, używać wyłącznie kamienia naturalnego (bez kamienia prasowanego lub betonu);
  • przy tworzeniu ogrodu skalnego można używać tylko kamieni tego samego typu (na przykład tylko piaskowiec lub tylko łupek łupkowy, bez mieszania z kamieniami innych skał);
  • waga kamieni powinna wynosić co najmniej 12 kg (lepiej, jeśli waga jest większa – około 100 kg), najlepszym wyborem będą kamienie ze śladami erozji.

Charakterystyka skał nadających się do stworzenia ogrodu skalnego:

  • Piaskowiec– jego główną zaletą jest różnorodność kolorów (piaskowy, kremowo-szary lub czerwonawy). Kamienie z piaskowca mają zwykle zaokrąglony kształt, istniejące ostre rogi utrzymują się przez długi czas;
  • Łupek. Jego szczególny urok wiąże się z kolorem – wieloma odcieniami szarości, fioletu i zieleni. Podatny na warunki atmosferyczne i wygładzanie w czasie:
  • Wapieńnajmniej odporny na warunki atmosferyczne, jego krawędzie szybko ścierają się i wygładzają. Kamieniom tej skały sprzyjają mchy i porosty, nadając im „naturalny” wygląd. Z drugiej strony skała ta prowadzi do wapnowania gleby, przez co sadzone rośliny rosną bardzo słabo. Zasadniczo wapień biały lub szary, rzadszy wapień złocisty i niebieskawy. Nie kupuj kremowego wapienia – szybko złuszcza się i kruszy.
  • Trawertyn(tuf) – wapień o porowatej strukturze i zawierający pozostałości roślinne. Jest dwukrotnie lżejszy od zwykłego wapienia, a dzięki swojej porowatości jest wygodny do sadzenia i uprawy roślin;
  • Granitzbyt twardy, jego ostre krawędzie praktycznie nie ulegają naturalnemu zużyciu. Granit jest mało przydatny do stworzenia ogrodu skalnego, ponieważ jego sztuczność będzie uderzająca.

Zjeżdżalnie alpejskie do samodzielnego montażu – zaczynajmy

Prace przy ogrodzie skalnym rozpoczynają się wczesną jesienią, pierwszym krokiem jest oznaczenie terenu. Planując zjeżdżalnię alpejską o dużej powierzchni (od 10 m2), należy od razu zaznaczyć położenie ścieżek, przejść i stopni. Zjeżdżalnia alpejska nie jest zwykłym stosem kamieni, dlatego trzeba symulować naturalny krajobraz górski, wyznaczając „płaskowyże” i „doliny”, „szczyty” i „klify”, czyli strefy o różnym natężeniu oświetlenia. Przed przystąpieniem do znakowania należy opracować na papierze plan przyszłego ogrodu skalnego, a następnie przenieść go na wybrany teren..

Po zakończeniu znakowania przygotowujemy miejsce – całkowicie usuwamy warstwę darni na głębokość co najmniej 300 mm. Aby stworzyć wysokiej jakości drenaż, potrzebny będzie żwir, łamana cegła lub żużel – tworzymy dolną warstwę 100 mm, na wierzch kładziemy warstwę gruboziarnistego piasku o grubości 50-100 mm. Przed ułożeniem każdej nowej warstwy konieczne jest obfite podlewanie poprzedniej warstwy wodą..

Zjeżdżalnia alpejska DIY

Teraz komponujemy glinianą mieszankę – po ostrożnym poluzowaniu gleby wydobytej z miejsca na ogród skalny, całkowicie usuwamy z niej łodygi i korzenie chwastów (im lepiej usuwane są wszystkie chwasty, tym mniej pracy zostanie wykonane, aby je wyeliminować w najbliższej przyszłości).

Glebę oczyszczoną z chwastów mieszamy z grubym piaskiem i pokruszonym humusem (torfem) w równych proporcjach, powstałą mieszaninę wylewamy na ułożone warstwy drenażowe, tworząc metrową zjeżdżalnię. Jeśli planowane jest utworzenie zjeżdżalni alpejskiej o większej wysokości, odpowiednio, glebę należy usunąć na większą głębokość (do metra), a podstawę należy uformować z mieszaniny piasku, torfu i ziemi o większej wysokości. Po zakończeniu formowania podstawy ogrodu skalnego pozostawiamy pracę na trzy tygodnie w celu całkowitego skurczenia warstw podstawowych.

Po upływie okresu skurczu przystępujemy do układania kamieni: w pierwszej kolejności odsłonięte są największe kamienie – na krawędziach, następnie układane są mniejsze kamienie – w wyższej części ziemnego wzgórza. Duże kamienie w 2/3 swojej wielkości są zakopane w ziemi, aby zapewnić większe wzmocnienie i lepszą imitację wychodni skalnych. Podczas układania kamiennych ścieżek w dużym ogrodzie skalnym kamień należy położyć płasko do góry (co jest całkiem naturalne, w przeciwnym razie nie będzie można chodzić). Przetestuj każdy kamień pod kątem stabilności, wchodząc na niego – jeśli jest niestabilny, umieść pod nim małe kamienie, przykrywając je ziemią (nie powinny być widoczne). Zostaw wystarczająco dużo ziemi między kamieniami ścieżek do sadzenia. Upewnij się, że kamienie wszystkich rozmiarów są stabilne – nie planujesz obalenia.

Tworząc skalisty krajobraz, staraj się uformować go jak najbardziej asymetrycznie, tj. nie powinno być prawidłowej geometrii – to jedyny sposób, aby uzyskać jak najpełniejszy obraz obszaru górskiego. Ogród skalny stworzony tylko z kamieni różnej wielkości powinien mieć estetyczny wygląd nawet bez nasadzeń roślin – ich zadaniem jest wzmocnienie efektu dekoracyjnego. Oprzyj się pokusie upiększenia ogrodu skalnego sztucznymi elementami – kawałkami szkła, plastikowym świecidełkiem itp. – cały urok alpejskich zjeżdżalni tkwi w ich „naturalności”!

Po zakończeniu prac nad utworzeniem „kamiennego” ogrodu skalnego przerywamy prace do rozgrzania wiosny.

Rośliny na zjeżdżalnię alpejską

Podczas gdy na dworze jest zimno, czas przygotować się do wiosennego sadzenia roślin w stworzonym własnymi rękami ogrodzie skalnym. Konieczne jest zbieranie kompozycji ziołowych i kwiatowych, pamiętając, że nadmierna obfitość roślinności zaszkodzi tylko ogólnemu wyglądowi ogrodu skalnego.

Zjeżdżalnia alpejska DIY

Istnieje kilka grup roślin nadających się do ogrodu skalnego, wśród nich główną grupę stanowią rośliny wieloletnie rosnące w Alpach. Zastanawiając się nad składem roślin, należy kierować się jedną zasadą: najbardziej atrakcyjne i wyróżniające się rośliny sadzimy osobno, mniejsze i nieokreślone rośliny sadzimy grupami. Ogród skalny będzie wyglądał świetnie przez cały ciepły sezon, jeśli rośliny do zjeżdżalni alpejskiej zostaną dobrane tak, aby ich kwitnienie nie następowało jednocześnie – np. Niektóre rośliny kwitną w maju-czerwcu, inne w lipcu, a pozostałe w sierpniu.

Z reguły wieloletnie rośliny alpejskie są wykorzystywane do tworzenia zielonych nasadzeń ogrodu skalnego: kostrzewy i oberżyny, lawendy i plamistej trawy pstrokatej, rezuha i buraka ćwikłowego, mydlnicy lekarskiej, skalnicy i pelargonii. W przypadku tych roślin należy dokładnie zaplanować miejsce lądowania i monitorować ich wzrost – szybko rosną i mogą wypierać słabsze rośliny, blokując dostęp światła słonecznego. Pęknięcia i szczeliny między kamieniami nadają się do sadzenia nieatrakcyjnych i niewymiarowych roślin. W centrum kompozycji należy posadzić szczególnie jasne byliny – zwrócą uwagę publiczności na główne elementy kompozycyjne ogrodu skalnego.

Udział krzewów w budowie ogólnej kompozycji należy traktować dość ostrożnie, starannie dobierając miejsce i rodzaj krzewu. Najczęściej w ogrodzie skalnym sadzi się następujące rodzaje krzewów: pieris i klon japoński, erika i azalia, wilk i dereń biały, forsycja i rozmaryn, róże karłowate i krzew pięciornikowy.

Nie mniej ostrożnie należy zwracać uwagę na selekcję drzew iglastych, preferując karły i nie charakteryzujące się szybkim wzrostem. Należy pamiętać, że sadzenie młodych sadzonek roślin iglastych przyniesie poważny dysonans w całej kompozycji – wkrótce urosną, a wszelkie próby przycięcia tylko uszkodzą ich wygląd.

Więc dodajemy glebę w miejscach osiadania, poluzowujemy glebę i sadzimy rośliny. Wysokie rośliny – w pierwszej kolejności za nimi rosną rośliny niewymiarowe, a na końcu rośliny okrywowe. Konieczne jest sadzenie roślin zaczynając od najwyższego punktu alpejskiej zjeżdżalni, a kończąc u jej stóp. Po posadzeniu kolejnej rośliny uformuj płytki lejek wokół łodygi (pnia) do zbierania wody deszczowej, każdą roślinę posyp warstwą drobnych kamyczków (grubość warstwy ok. 30 mm) – w celu ochrony przed nadmiernym zawilgoceniem i blokowaniem chwastów. Po zakończeniu sadzenia rośliny należy obficie podlać..

Rośliny do ogrodu skalnego – pielęgnacja

Jak każdy element krajobrazu, zjeżdżalnia alpejska wymaga regularnej pielęgnacji: podlewania i odchwaszczania, czyszczenia i ponownego sadzenia roślin, zwalczania chwastów i szkodników. Niektóre rośliny, zwłaszcza dzikie, aktywnie rosną i należy je wyciąć. I odwrotnie – rośliny uprawne wymagają szczególnej opieki, ponieważ trudno będzie im się wygodnie w nowym miejscu.

Szczególnie dużo pracy w okresie wiosenno-jesiennym. Wiosną należy oczyścić alpejską zjeżdżalnię z opadłych liści, usunąć folię ochronną z roślin, usunąć ślady żywotnej aktywności myszy, kretów i innych szkodników, sprawdzić stabilność kamieni, w razie potrzeby wzmocnić je, dodać świeżą ziemię. Gdy tylko zrobi się cieplej, pojawią się chwasty – należy je chwastować w odpowiednim czasie.

Zjeżdżalnia alpejska DIY

Główną pielęgnacją ogrodu skalnego w lecie jest podlewanie – dość pracochłonna czynność, łatwiej będzie zainstalować automatyczny system nawadniania. Konieczne jest przeprowadzanie dość częstej inspekcji roślin – mogą na nie wpływać gnilne mikroorganizmy, pleśń i różne szkodliwe owady, które wymagają natychmiastowego leczenia herbicydami.

W okresie jesiennym sadzi się cebulki nowych roślin, wycina się łodygi wyblakłych roślin, usuwa bulwy i cebulki roślin, które nie są w stanie wytrzymać zimowego mrozu, gałęzie roślin iglastych są ciągnięte razem za pomocą liny, aby nie zerwały się pod masą śniegu. Szczególnie delikatne rośliny należy przykryć folią, resztę przykryć liśćmi i igłami, dociskając tę ​​naturalną izolację siatką linową i zabezpieczając kamieniami, aby chronić przed silnymi zimowymi wiatrami.

Oceń artykuł
Codzienne wskazówki i instrukcje

Klikając przycisk „Prześlij komentarz” wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych i akceptuję politykę prywatności