Tynkowanie ścian latarni morskich własnymi rękami

Treść artykułu



Pomimo rosnącej popularności materiałów wykończeniowych z blachy i paneli tynk pozostaje popularnym sposobem wyrównywania ścian. W tej recenzji opiszemy technologię prac tynkarskich, podzielimy się tajemnicami i niektórymi cechami procesu ich realizacji..

Tynkowanie ścian latarni morskich własnymi rękami

Technologia tynkowania ścian

Tynk służy do tworzenia trwałej i gęstej powłoki na nierównej powierzchni muru, nadającej się do dalszego wygładzania i nakładania materiałów wykończeniowych. Jednocześnie istnieje wymóg tworzenia prawie monolitycznej przyczepności z warstwą nośną, aby zapobiec łuszczeniu się powłoki wyrównującej pod wpływem mrozu lub wysokiej wilgotności..

Tynkowanie ścian latarni morskich własnymi rękami

Wyrównanie ścian tynkiem polega na kilkuetapowym nakładaniu mieszanki cementu i piasku. Najpierw rozpyla się roztwór o płynnej konsystencji, aby wypełnić najmniejsze wgłębienia na powierzchni ściany i zmaksymalizować do niej wysokiej jakości przyczepność. Następnie nakłada się glebę – roztwór o grubszej konsystencji, który tworzy główną grubość powłoki tynkarskiej, która jest wymagana do wyrównania płaszczyzny ścian. Na ostatnim etapie powierzchnia jest wcierana, eliminując najmniejsze defekty i tworząc jednolite, płaskie, szorstkie wykończenie.

Przygotowanie rozwiązania

Przed przystąpieniem do tynkowania jest kilka etapów przygotowań, jednak należy od razu nauczyć się, jak przygotować właściwy roztwór tynku. Faktem jest, że w trakcie prac przygotowawczych potrzebna będzie pewna ilość materiału wiążącego. Dozwolone jest stosowanie do tych celów tylko tej samej kompozycji, która została użyta podczas nakładania głównej powłoki tynkarskiej. W przeciwnym razie z powodu różnicy w stopniu rozszerzalności liniowej nieuchronnie pojawią się pęknięcia i rozwarstwienia tynku..

Tynkowanie ścian latarni morskich własnymi rękami

Do prac tynkarskich stosuje się zaprawę na bazie spoiw hydraulicznych, przygotowaną zgodnie z wymaganiami GOST 28013–98. Z reguły stosuje się zaprawę cementową o wytrzymałości na ściskanie M10 i M25 do prac wewnętrznych i M50 do prac zewnętrznych. W przypadku stosowania cementu portlandzkiego klasy 400 stosunek wody do cementu w roztworze wynosi 1: 1,3, stopień 300 – 1: 1,1.

W zależności od konkretnego etapu prac tynkarskich szybkość ruchliwości mieszanki wynosi P3 lub P4, dla których stosunek spoiwa do wypełniacza waha się od 1: 5,5 do 1: 8 (w zależności od wymaganego gatunku i użytego spoiwa), generalnie im mniej piasku, tym wyższa mobilność mieszanki. Szczególną uwagę zwraca się również na jakość szpachlówki – do oprysku można zastosować piasek gruntowy, kamieniołomowy lub żużlowy, a także popiół lotny o frakcji do 2,5 mm, na warstwę wierzchnią – tylko przesiany piasek z kamieniołomu o frakcji nie większej niż 1,25 mm.

Przygotowanie ścian

Aby zapewnić jak najsilniejszą przyczepność tynku do podłoża, konieczne jest odpowiednie przygotowanie. Przede wszystkim należy usunąć wszystkie rozpadające się i luźne fragmenty cegły i zaprawy murarskiej, wybić wszystkie wystające fragmenty muru. Jeśli na ścianie znajduje się tynk lub inne wykończenie, należy go całkowicie usunąć; na początku pracy warstwę nośną należy odsłonić na całej powierzchni ściany. Następnie ścianę należy przykryć twardą miotłą i dokładnie umyć sprayem ogrodowym lub mini myjnią samochodową..

Tynkowanie ścian latarni morskich własnymi rękami

Często kwestionowana jest potrzeba gruntowania ścian przed tynkiem. Tynk jest bardzo wymagający pod względem jakości przyczepności podłoża, dlatego wszelkie dostępne sposoby na zwiększenie przyczepności są niezwykle przydatne, zwłaszcza jeśli warstwa tynku przekracza 30 mm. Jednak nie każdy podkład nadaje się do tych celów, na przykład związki błonotwórcze znacznie komplikują natrysk: roztwór po prostu ślizga się po zagruntowanej powierzchni. Na podłoża silnie chłonne najkorzystniej jest zastosować uniwersalny tynk akrylowy, do którego dodaje się mąkę kamienną (kwarc, marmur) w ilości 1/3 masy płynu. Ściany należy zagruntować pod tynk w jednej warstwie. Zamiast podkładu można wytrzeć ściany specjalnymi tynkami startowymi, takimi jak Knauf Adgesiv.

Tynkowanie ścian latarni morskich własnymi rękami

Kolejny niuans polega na zastosowaniu siatki gipsowej. Jej celem nie jest poprawa jakości przyczepności do podłoża, siatka jest potrzebna do odwrotnego domykania pęknięć podczas procesów odkształcania oraz wykluczenia łuszczenia się grubej warstwy tynku na skutek rozszerzania się podczas utwardzania. Siatki należy stosować z grubymi oczkami (powyżej 40 mm); Zapinanie odbywa się w szachownicę z krokiem 25-30 cm, tkaniny siatkowe powinny zachodzić na siebie z zakładką o szerokości półtorej komórki.

Instalacja lamp ostrzegawczych i funkcji wyrównania

Główną metodą spłaszczania i prostowania geometrii pomieszczenia podczas tynkowania jest system lamp ostrzegawczych. Są to cienkie listwy wykonane ze stali ocynkowanej o profilu w kształcie litery L z górną zaokrągloną krawędzią, która służy jako prowadnica do odcinania gruntu wyrzuconego z reguły na ścianę.

Początkowo latarnie morskie montuje się na największej ścianie z minimalną liczbą otworów okiennych lub drzwiowych, następnie przeciwległych, a docelowo prostopadle. Ściana jest z reguły wstępnie badana pod kątem nieprawidłowości, wgłębienia i garby zaznaczono kredą. Ponadto siły dwóch osób używających długiego sznurka są określone przez ogólne nieprawidłowości. Zadanie polega na znalezieniu najbardziej wystającego punktu ściany, który następnie zostanie pokryty najmniejszą dopuszczalną warstwą – 15 mm.

Tynkowanie ścian latarni morskich własnymi rękami

Gdy sznurek jest rozciągnięty na minimalną odległość od najbardziej wystającej sekcji, konieczne jest zmierzenie wgłębień w skrajnych punktach ściany, dla których sznurek jest ciągnięty ukośnie w kierunkach poprzecznych. Następnie skrajne lampy ostrzegawcze są instalowane 20–25 cm od pionowych narożników. Wcześniej linia montażowa latarni jest sprawdzana wzdłuż linii pionu, aby określić krzywiznę wzdłuż osi pionowej. Po rzuceniu kilku grudek zaprawy cementowej na ścianę z krokiem 30–35 cm, nakłada się na nie latarnię i lekko zagłębia, upewniając się, że w punkcie kontrolnym powstało wymagane wcięcie z powierzchni. Jednocześnie pionowość latarni jest stale monitorowana za pomocą pionu, a jej prostoliniowość za pomocą długiej reguły.

Po zainstalowaniu ekstremalnych lamp ostrzegawczych i mocnym uchwyceniu rozwiązania, dwie żyłki są przeciągane między nimi 30-50 cm od podłogi i sufitu. To sznurowanie służy do wyrównania wszystkich pośrednich świateł ostrzegawczych w jednej płaszczyźnie wyrównania. Aby zainstalować latarnie morskie na ścianach poprzecznych, zachowując kąty proste, można użyć trójkąta egipskiego lub skosu budowlanego z długą linijką. Jedyna różnica polega na tym, że skrajne światła ostrzegawcze są instalowane sekwencyjnie, kontrolując położenie dalekiego światła ostrzegawczego, jednocześnie monitorując przewód i kątomierz.

Spryskać i zabrudzić

W pierwszym etapie tynkowania ścianę przykrywa się cienką warstwą dostatecznej ilości płynnego roztworu, który powinien swobodnie spływać z kielni. Za pomocą wiadra tynkarskiego pozostaw na ścianie rząd zachodzących na siebie kropli o grubości 5-7 mm. W rzeczywistości proces ten polega na prostym pokryciu ściany, ale użycie w tym celu szpatułki lub kielni nie zadziała: roztwór jest zbyt płynny. Po zakończeniu natryskiwania krawędzie lamp ostrzegawczych należy oczyścić szpachelką.

Tynkowanie ścian latarni morskich własnymi rękami

Warstwa natrysku powinna wyschnąć, aż roztwór zostanie lekko wciśnięty palcem, ale przestanie się kruszyć. W tym stanie powierzchni można zacząć rzucać warstwę gleby, tworząc całkowitą grubość tynku. Do jednej trzeciej pojemności zaprawy zbiera się w wiadrze, które jest kilkakrotnie wyrzucane w celu wyparcia pozostałego powietrza i oddzielenia niewielkiej ilości zaczynu cementowego na powierzchni bryły. Samo rozwiązanie powinno mieć taką konsystencję, że po zrzuceniu z wysokości 1 metra bryła powiększy się około 4-5 razy bez tworzenia się rozprysków.

Ścianę rzuca się szybkim i precyzyjnym ruchem poziomym oraz gwałtownym zatrzymaniem 15–20 cm od ściany. W takim przypadku bryła powinna przesuwać się wzdłuż dna i ściany wiadra, a następnie wyrzucać na zewnątrz wzdłuż prawie poziomej ścieżki, ale z lekkim podrzuceniem do góry. Zabranie ręki do pracy z wiadrem nie jest trudne, wystarczy chwilę poćwiczyć. Bardzo ważne jest, aby grudka zaprawy uderzała w ścianę z niewielką, ale wystarczającą siłą dla dobrego uszczelnienia. Klapki należy ułożyć na tyle ciasno, aby nierówności wystawały 3-5 cm poza płaszczyznę świateł ostrzegawczych, a najgłębsze obszary gleby znajdowały się w płaszczyźnie poziomującej lub 3-5 mm głębiej.

Tynkowanie ścian latarni morskich własnymi rękami

Gleba jest wyrzucana w oddzielnych sekcjach między latarniami w kierunku od dołu do góry. Jeżeli grubość gruntu przekracza 35–40 mm, odlew lepiej wykonać w dwóch etapach, w przeciwnym razie istnieje duże ryzyko, że masywny stos zaprawy odpadnie ze ściany i zapadnie się. Gdy cała strefa między latarniami pokryta jest ziemią, należy ją pozostawić na 15–20 minut do zastygnięcia, w oczekiwaniu można rzucać w sąsiednie obszary. Gdy roztwór trochę się chwyci, ostra krawędź liniału jest dociskana do lamp ostrzegawczych, a wystające kopce roztworu przecina się w kierunku od dołu do góry, jednocześnie wykonując ruchy „piłowania” szyną. Roztwór cięty nadaje się do dalszego użycia, jeśli zmieszasz go ze świeżym w równych proporcjach, dlatego zaleca się nakładanie gleby sekwencyjnie na obszary między latarniami, a nie na całą ścianę.

Warstwa wierzchnia i fuga

Po nałożeniu podkładu na ścianie pozostaje dość duża liczba wgłębień, podczas gdy powstają małe płaskowyże, które leżą we wspólnej płaszczyźnie. Ponadto, aby wyeliminować pojawienie się zardzewiałych plam, należy usunąć światła ostrzegawcze, po czym pozostaną bruzdy. Aby wyeliminować wszystkie te rowki i ostatecznie wygładzić powierzchnię, ścianę należy wytrzeć. Do tych celów stosuje się roztwór, którego konsystencja jest mniej więcej w połowie odległości między mieszaniną do opryskiwania a glebą..

Tynkowanie ścian latarni morskich własnymi rękami

Do wyrównywania wykańczającego najwygodniej jest użyć pacy poliuretanowej. Fugowanie należy przeprowadzić, gdy warstwa gruntu stwardnieje od co najmniej 20 godzin. Jest to możliwe później, ale ścianę należy najpierw dobrze zwilżyć. Na rogu tarki umieszcza się niewielką grudkę zaprawy, którą wciska się siłą w zagłębienie i wciera ruchami w różnych kierunkach. Po wypełnieniu wszystkich nierówności należy rozprowadzić cienką warstwę zaprawy na powierzchni roboczej tarki, oprzeć ją o ścianę i lekko docisnąć ruchem prostopadłym na zewnątrz. Po wyświetleniu wspólnej płaszczyzny ruchy z pływakiem są zmieniane na kołowe. Jednocześnie można spryskać ścianę wodą tak, aby na powierzchni gromadziły się tylko najdrobniejsze ziarenka piasku, nie pozostawiając głębokich rys.

Oceń artykuł
Codzienne wskazówki i instrukcje

Klikając przycisk „Prześlij komentarz” wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych i akceptuję politykę prywatności