Autonomiczne zaopatrzenie w wodę wiejskiego domu: oswajamy źródła

Treść artykułu



Woda źródlana często jest symbolem naturalnej czystości terenów poza miastem, mieszkańcy lata piją ją i zabierają ze sobą do miasta. Dowiemy się, czy jakieś źródła rzeczywiście zawierają wodę pitną, a także dowiemy się, jak stworzyć zbiornik na takie źródło i wykorzystać wodę w wodociągach podmiejskich.

Autonomiczne zaopatrzenie w wodę wiejskiego domu: oswajamy źródła

Przyczyny powstania i rodzaje źródeł

Wody gruntowe wypływające na powierzchnię ziemi nazywane są źródłami. Jednocześnie źródła mogą wychodzić z ziemi nie tylko na lądzie, ale także pod wodą, zasilając jeziora i rzeki. Naturalne uwalnianie wód gruntowych następuje w miejscach nisko położonych, w uskokach i pęknięciach, ze względu na różnice w zdolności filtracyjnej skał wodonośnych itp..

Autonomiczne zaopatrzenie w wodę wiejskiego domu: oswajamy źródłaSchemat formowania opadających źródeł

Sprężyny są zimne i gorące, pod ciśnieniem (wznoszące się) i bezciśnieniowe (opadające), od czasu do czasu wysychają i pracują nieprzerwanie. Od czasu do czasu wysychające źródła żerują na wodach górnych wód, ich skład chemiczny i temperatura są zmienne. Naturalne zrzuty z wód podziemnych mają bardziej stabilne właściwości pod względem natężenia przepływu, składu chemicznego i temperatury, ale nadal zależą od sezonowych zmian klimatu. W porównaniu do źródeł dwóch pierwszych typów wody artezyjskie są najbardziej stałe, ale ich charakterystyka może również zmieniać się w czasie, ponieważ zależą one od wód wpływających do podziemnych basenów z powierzchni ziemi.

Autonomiczne zaopatrzenie w wodę wiejskiego domu: oswajamy źródłaUkład warstw wodonośnych: 1 – wierzchnia warstwa gleby; 2 – glina; 3 – piasek; 4 – górna woda; 5 – międzystratna warstwa wodonośna; 6 – glina; 7 – artezyjska warstwa wodonośna

Wbrew powszechnemu przekonaniu skład gazowy i chemiczny wód źródlanych nie jest taki sam, zależy to od lokalnych warunków hydrogeologicznych – nie należy postrzegać wody wydobywającej się z ziemi jako niezwykle użytecznej dla człowieka.

Autonomiczne zaopatrzenie w wodę wiejskiego domu: oswajamy źródła

Woda źródlana zasilana w górę rzeki, ze względu na swoją zewnętrzną czystość i przejrzystość, zawiera często mikroorganizmy i znaczną ilość zanieczyszczeń chemicznych – mała głębokość występowania (do 6 m) takich wód nie pozwala na ich oczyszczenie podczas infiltracji przez warstwy gruntowe. Bardziej stabilna pod względem objętości woda gruntowa leżąca na głębokości do 30 m jest znacznie czystsza od wód górnych, jednak w toku analiz laboratoryjnych można wykryć w nich także jony metali ciężkich, różne związki nieorganiczne i organiczne oraz mikroorganizmy. Najczystszy i najbezpieczniejszy dla człowieka horyzont wodny (głębokość 20–1000 m) – wody artezyjskie – jest dobrze chroniony masą skał zawartych w ziemi przed powszechnymi źródłami zanieczyszczeń, praktycznie nie zawiera mikroorganizmów. Niemniej jednak skład chemiczny wody artezyjskiej zależy bezpośrednio od warstw gleby, z którymi się styka – zawartość w niej mikro i makroelementów może być wyższa niż pozwalają na to normy dla wody pitnej; w przypadku bliskości wapiennej warstwy wodonośnej twardość wody wzrasta. Dlatego przed zbudowaniem wodociągu dla wiejskiego domu na wodzie źródlanej konieczne jest przesłanie jego próbek do badania.

Przechwytywanie wiosny zrób to sam

Ponieważ produkcja wody źródlanej w większości przypadków ma niewielką objętość na jednostkę czasu, konieczne jest stworzenie wychwytywania, które pozwoli zebrać i zmagazynować wodę w wymaganej ilości w celu przetransportowania jej do konsumentów w przyszłości. Przechwytywanie to struktura podobna do studni. Różnica między nimi polega na tym, że większość studni znajduje się pod ziemią, a komora pułapkowa znajduje się 50% nad poziomem gruntu. Woda wchodzi wychwytywana w sposób naturalny – jest dostarczana przez źródło.

Wznoszące się źródła powstają w wyniku podnoszenia się wody pod ciśnieniem przez uszkodzenia nieprzepuszczalnych skał, które pokrywają poziom wody od góry. Zstępujące źródła powstają w wyniku wypuszczania na powierzchnię ziemi nieskrępowanych wód gruntowych, umieszczonych na wodoodpornej podstawie – jest to koryto i wyprowadza wodę na zewnątrz. Konstrukcja komory pułapkowej uzależniona jest od rodzaju sprężyny – wznoszącej lub opadającej.

Autonomiczne zaopatrzenie w wodę wiejskiego domu: oswajamy źródła

Na obszarze, z którego woda wypływa najintensywniej, prowadzi się chwytanie wstępującego źródła. Dokładnie badany jest teren źródła, usuwana jest gleba z miejsca, w którym zostanie zainstalowana komora pułapkowa, aż do odsłonięcia podłoża skalnego, służącego jako rodzaj osłony dla warstwy wodonośnej, przez którą przedostaje się woda. Jeśli podstawę źródła tworzą skały, wówczas taka woda nie wymaga filtracji. Jeśli podłoże jest reprezentowane przez spękaną formację, a piasek jest przenoszony przez pęknięcia wraz z wodą, konieczne jest oczyszczenie powierzchni terenu i wypełnienie go warstwą żwiru o grubości 200-300 mm z grubym piaskiem, który będzie działał jako filtr zwrotny.

Aby zwiększyć zlewnię po obwodzie miejsca, z którego wypływa strumień, umieszcza się komorę wychwytującą – łatwiej jest zamontować gotowe pierścienie żelbetowe, pokrywając obwód styku dolnego pierścienia ze skałą, a także szczeliny między pierścieniami zaolejoną glinką. Po zamontowaniu pierścieni należy wykonać na wysokości około 1500 mm (dokładna wysokość zależy od obliczonego natężenia przepływu wychwytywania) od dna komory, przez którą zostanie usunięta woda zgromadzona w trakcie budowy, a po zakończeniu prac – jej nadmiar. Studzienka uformowana z betonowych pierścieni powinna być częściowo pokryta poziomą płytą betonową, pozostawiając przejście między jej wystającą krawędzią a ścianą studni wystarczające do zejścia osoby do pułapki. Górna część komory przechwytywania jest obmurowana, tworząc ścięty stożek, w górnej części którego będzie znajdował się właz prowadzący do komory. W trakcie układania ceglanej części studni warto zamurować żeliwne wsporniki między rzędami, wzdłuż których będzie można zejść do chwytania i wydostać się z niego – nie trzeba za każdym razem nosić ze sobą drabiny. Górny punkt kamery powinien wznosić się ponad ziemię o co najmniej 800 mm, jej szyja jest wyposażona w klapkę na zawiasach, którą można zablokować.

Autonomiczne zaopatrzenie w wodę wiejskiego domu: oswajamy źródłaUchwycenie wschodzącej wiosny

Z komory wychwytywania należy wyprowadzić rurę wentylacyjną na wysokość co najmniej 2000 mm od poziomu gruntu, której otwór jest zamknięty metalową siatką o drobnych oczkach; na górze zamontowana jest zaślepka. Na całym obwodzie chwytania wymagane jest wykonanie zamka z zaolejonej gliny z betonową zaślepką na wierzchu, w celu utworzenia rowów odwadniających – nie można dopuścić do przedostania się cieczy z zewnątrz do zbiornika sprężyny.

Pobór wody z komory osadczej odbywa się rurą włożoną do niej na wysokości 500 mm od górnego punktu filtra piaskowo-żwirowego. Odległość, na jaką rury spustowe i pobierające wodę są usuwane z komory sprężyny, wynosi co najmniej 1000 mm od ścian; na końcu ich wylotu wykonuje się tacę drenażową. Na końcowym etapie pracy rura poboru wody do wnętrza komory wyposażona jest we wkład filtrujący z otworami 0,2 mm oraz mosiężny kranik półobrotowy.

Autonomiczne zaopatrzenie w wodę wiejskiego domu: oswajamy źródłaUchwycenie opadającej wiosny

Konstrukcja komory wychwytującej dla opadającej sprężyny jest podobna do urządzenia wychwytującego dla wznoszącej się – różnica polega na tym, że woda dostanie się do niej nie przez dno, ale przez ścianę. Między warstwą wodonośną a wyłapywaną warstwą wodonośną układa się 200 mm filtr żwirowy, w przylegającej do niej ścianie wykonuje się wiele otworów, przez które przepływa woda. Aby zapobiec wydostawaniu się zebranej cieczy przez dno komory, jest ona obszyta poduszką z tłustej gliny. Wewnętrzna objętość ujęcia dla opadającego źródła zostanie wygodnie podzielona na dwie sekcje za pomocą ściany przelewowej, pobór wody należy przeprowadzić z odcinka dalej od ściany z warstwą wodonośną – zabieg ten pozwoli uniknąć zanieczyszczenia wody zawieszonymi cząstkami gleby. W przypadku ujścia wody na szerokim odcinku ściany tworzy się komorę przechwytującą z otwieraczami (ścianami zaporowymi), zapewniającą odbiór wody do wspólnej zlewni.

Wymagania dotyczące chwytania źródła

Przed zbudowaniem przechwytywania i podczas jego eksploatacji należy przestrzegać następujących zasad:

  • Minimalna odległość komory sprężyny od wszelkich źródeł biologicznego i chemicznego zanieczyszczenia wynosi 50 m, lepiej, jeśli jest większa. Źródła infekcji to miejsca, w których grzebani są ludzie, składowane są szczątki zwierząt, nawozy lub pestycydy, studnie kanalizacyjne, osadniki itp..
  • Nie należy tworzyć studni poboru wody w pobliżu dużych autostrad transportowych (nie bliżej niż 30 m od nich), na bagnach, obniżonych w stosunku do głównej rzeźby terenu i narażonych na zalanie..
  • Na obwodzie konstrukcji chwytającej w odległości co najmniej 20 m surowo zabrania się mycia pojazdów, wprowadzania zwierząt gospodarskich do wodopoju i wyrzucania śmieci. Aby uprościć to zadanie, zaleca się zabezpieczyć teren chwytania w odległości 2 m od jego ścian ogrodzeniem nieprzeniknionym dla zwierząt.
  • Oprócz materiałów żelbetowych, betonowych i ceglanych komorę przechwytywania można zbudować tylko z wysokiej jakości, dobrze wysuszonego i okorowanego, zdrowego drewna wiązu, dębu lub modrzewia.
  • Pompa transportująca źródlaną wodę pitną ze zbiornika magazynowego musi być zainstalowana poza komorą wychwytującą, tzn. Pompy zatapialne nie nadają się do tego celu.
  • Badanie ekologiczne wody ze źródła jest obowiązkowe – należy do niego wystawić paszport ekologiczny.

Autonomiczne zaopatrzenie w wodę wiejskiego domu: oswajamy źródła

W okresie eksploatacji należy okresowo sprawdzać komorę magazynową i teren wokół niej, czyścić i dezynfekować kolektor wody, wyjmować wkład filtrujący do prania – schodzić do wnętrza chwytania tylko w czystych butach i ubraniach.

Aby nie przerywać poboru wody od wychwytywania w okresie zimowym, konieczne będzie zaizolowanie komory magazynowej od zewnątrz słomą przykrytą od góry plandeką – w tym przypadku nie zaleca się stosowania izolacji syntetycznej, zwłaszcza wełny mineralnej.

Jakiekolwiek zmiany jakościowe w wodzie źródlanej, czy to obcy zapach, odcień barwy czy dziwny smak, powodują, że z jakiegoś powodu zmienił się skład wód podziemnych zasilających źródło – w takiej sytuacji pobór wody zostaje natychmiast zatrzymany, a próbki wody są kierowane do badań laboratoryjnych Dozoru Sanitarno-Epidemiologicznego.

Oceń artykuł
Codzienne wskazówki i instrukcje

Klikając przycisk „Prześlij komentarz” wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych i akceptuję politykę prywatności