Organizacja zasilania domu wiejskiego

Treść artykułu



Jednym z najważniejszych elementów całej komunikacji inżynierskiej budynku mieszkalnego jest zasilanie. W dzisiejszych czasach po prostu nie można wyobrazić sobie wiejskiej chaty bez elektryczności, dzięki której wszystkie dobrodziejstwa cywilizacji, wygody i przytulności znane mieszkańcom miasta pozostają dostępne.

Organizacja zasilania domu wiejskiego

Lista sprzętu elektrycznego używanego w domach wiejskich staje się coraz obszerniejsza. Teraz, oprócz zwykłych lodówek, grzejników, odkurzaczy i lamp, często wymagane są pompy studzienne, ogrzewanie podłogowe, klimatyzacja, sauny elektryczne, ogrzewanie basenu, zewnętrzne lampy krajobrazowe i wiele innych..

Aby zapewnić nieprzerwaną i bezpieczną eksploatację zaopatrzenia w wodę, ogrzewania, sprzętu AGD i oświetlenia, wymagane będzie wyjątkowo kompetentne podejście w organizacji zasilania domu..

Planowanie i projektowanie

Sporządzenie szczegółowej i zweryfikowanej technicznie dokumentacji projektowej pozwoli poprawnie obliczyć wymaganą ilość materiałów, uwzględnić absolutnie wszystkie niuanse, uniknąć wielu błędów, które będą bardzo trudne do skorygowania bez poważnych kosztów finansowych lub opóźnień w budowie. Nie jest to zaskakujące, ponieważ instalacja okablowania elektrycznego rozpoczyna się na etapie produkcji szorstkiej pracy, a kończy po zakończeniu montażu lamp i elewacji gniazd / przełączników.

Ponadto przy budowie nowych budynków w celu uzyskania pozwolenia na korzystanie z energii elektrycznej właściciel domu musi oprócz złożenia wniosku do organizacji dostarczającej energię uzgodnić projekt zasilania, w tym z Energosbytem i Państwowym Nadzorem Energetycznym..

W każdym razie nie można rozpocząć prac elektrycznych bez planowania. Konieczne jest, aby najpierw wziąć pod uwagę ilość sprzętu elektrycznego, który będzie używany, jego rodzaje, specyfikację, moc. Na podstawie tych danych można obliczyć wymagane obciążenie. Obliczenie całkowitego zużycia energii jest dość łatwe. Konieczne jest zsumowanie mocy znamionowej wszystkich posiadanych przez Państwa urządzeń i urządzeń, do których planowane jest podłączenie w przyszłości, i pomnożenie otrzymanej liczby przez 0,7 – „współczynnik jednoczesności”. Oczywiście lepiej mieć trochę wolnego miejsca..

Łączenie się z sieciami publicznymi

W większości przypadków podłączenie do linii energetycznych odbywa się powietrzem za pomocą izolowanego kabla lub drutu w niepalnej powłoce, często układanego na kablu stalowym. Przewody i kable prowadzące dobierane są zgodnie z PES. Do podłączenia domu do gruntu stosuje się kabel pancerny, zgodnie z charakterystyką uzgodnioną w Energonadzorze.

Napowietrzne linie zasilające są mocowane do głównych konstrukcji domu w bezpośrednim sąsiedztwie licznika energii elektrycznej za pomocą specjalnych haków z izolatorami, wspornikami lub wspornikami rur.

Organizacja zasilania domu wiejskiego

W ścianie domu jest wykonany otwór przelotowy do zasilania. Do tego otworu jest wstępnie włożona metalowa lub plastikowa rurka..

Najczęściej wkład do domu wiejskiego lub ogrodowego odbywa się zgodnie ze schematem jednofazowym. Jeśli jednak potrzebujesz zasilać dużą liczbę potężnych urządzeń gospodarstwa domowego, a zużycie energii znacznie przekracza 4 kW na godzinę, to wskazane jest zastosowanie linii trójfazowej z trzema przewodami liniowymi i jednym przewodem neutralnym.

Czasami można spotkać się z ograniczeniem mocy przypisanej do konkretnych domów (domki letniskowe nie więcej niż 3 kW, w osadach do 6 kW, nowe osady wiejskie około 15-25 kW). Jeżeli zapotrzebowanie przekroczy ten limit, wyjściem z sytuacji może być zastosowanie specjalnej automatyki, która zgodnie z danym programem zapewnia nieprzerwaną pracę głównych odbiorców kosztem drobnych.

Przekroczenie limitów i limitów prowadzi do spadku napięcia w sieci ogólnej i może spowodować awarię zasilania.

Uziemienie

Zgodnie ze wszystkimi normami bezpieczeństwa nowoczesny domek musi mieć pętlę uziemienia. Zaleca się stosowanie metalowych rur wodociągowych leżących w ziemi jako „naturalnych” elektrod uziemiających; dobra obudowa; konstrukcje żelbetowe i metalowe konstrukcji i budynków w kontakcie z gruntem.

Uziemienie wykonuje się również z pręta stalowego o przekroju okrągłym lub prostokątnym o grubości 6 mm, kątownikiem o grubości półki 4 mm. Takich prętów nie należy malować, lepiej, jeśli są ocynkowane. Są one zakopane poniżej głębokości zamarzania gleby, po czym są oparzane stalowymi paskami, na których za pomocą połączenia śrubowego mocuje się miedziany przewodnik o przekroju co najmniej 2,5 mm2, przejście do głównej szyny uziemiającej w panelu elektrycznym. Rezystancja uziemienia nie powinna przekraczać 4 omów.

W panelu elektrycznym przewody ochronne od każdego konsumenta są przymocowane do wspólnej magistrali. Przewód uziemiający musi mieć taki sam przekrój jak przewód zasilający. Dlatego teraz do okablowania używa się przewodów trójżyłowych – uziemienia, linii, przewodu neutralnego.

Wybór typu i wymaganego przekroju przewodów

Funkcjonalność i niezawodność całej sieci jako całości zależy od prawidłowego wyboru przekroju przewodów używanych do okablowania. Głównym kryterium obliczania przekroju drutu jest całkowita moc odbiorników dostarczana przez ten przewodnik. Ważne jest również, w jakich warunkach temperaturowych będzie eksploatowana sieć energetyczna i okablowanie zewnętrzne lub ukryte.

Główne możliwe wskaźniki przekroju przewodów stosowanych w zasilaniu mieszkań prywatnych od dawna są określane przez praktykujących elektryków.

Aby zorganizować podłączenie zasilania domu, stosuje się druty lub kable miedziane o przekroju co najmniej 6 mm2, a także aluminium – nie mniej niż 16 mm2. Do podłączenia gniazd elektrycznych stosuje się trójżyłowe, podwójnie izolowane przewody miedziane o przekroju 2,5 mm lub większym2. Do oświetlenia wystarczy przekrój 1 – 1,5 mm2. Szczególnie wydajni odbiorcy, tacy jak płyta elektryczna, kocioł elektryczny, przepływowy podgrzewacz wody, piekarnik itp., Są zasilane drutem o przekroju 4 mm lub większym2, który jest układany bezpośrednio do panelu elektrycznego, omijając skrzynki przyłączowe.

Organizacja zasilania domu wiejskiego

Jeśli są trudności z dokładnym określeniem prądu obciążenia, a pozwalają na to finanse – należy zabrać przewody lub kable z zapasem przekroju w dużym kierunku.

W domach zbudowanych z drewna lub w technologii ramowej konieczne jest stosowanie specjalnych przewodników, które nie wspomagają spalania. Na przykład drut samogasnący NYM lub VVGng.

W pomieszczeniach o wysokiej temperaturze powietrza (sauna, łaźnia) stosuje się kabel żaroodporny, którego izolacja może wytrzymać do 180 stopni.

Marki drutu domowego – PVA i kabel – VVG, VVGng i NYM sprawdziły się dobrze i są teraz szeroko rozpowszechnione.

Tarcza elektryczna

Panel elektryczny można wbudować i zamontować. Znajduje się na głównej ścianie, jak najbliżej miejsca wprowadzenia zasilania, na wysokości nie większej niż 1700 mm od podłogi.

W rozdzielnicy zainstalowanych jest kilka grup urządzeń automatycznych, wyłączników RCD, przełączników pakietów, szyn przełączających (zerowych i masowych). Często w panelu elektrycznym znajduje się miernik.

Organizacja zasilania domu wiejskiego

Wielkość szafki elektrycznej dobierana jest na podstawie ilości i rodzaju elementów w niej umieszczonych. Wskazane jest, aby mieć pewną ilość miejsca na dodatkowe maszyny na wypadek konieczności podłączenia nowych odbiorców.

Aby uprościć okablowanie zasilania i odciążyć główną szafę elektryczną, zaleca się rozmieszczenie uproszczonych ekranów dla poszczególnych pięter budynku wielokondygnacyjnego, a także dla budynków jednorodzinnych. Małe rozdzielnice zasilane są z przewodów głównych o przekroju 4 mm2.

Urządzenia ochronne

Wyłączniki instalowane są na szynie DIN w rozdzielnicy i służą do ochrony okablowania przed zwarciami lub przeciążeniami. Stosowane są dla określonych grup odbiorców, do określonych urządzeń gospodarstwa domowego o dużej mocy lub wymagających oddzielnych urządzeń zabezpieczających i wyłączających (klimatyzatory, podgrzewane podłogi, jacuzzi itp.).

Automaty dobierane są na podstawie mocy urządzeń gospodarstwa domowego i odbiorców, za których odpowiadają. Urządzenia te przerywają obwód w przypadku przekroczenia natężenia prądu określonego dla danej maszyny. Charakterystyki prądowe działania wyłączników automatycznych muszą być mniejsze niż maksymalne dopuszczalne prądy dla kabla okablowania. Do przewodu o przekroju 1,5 mm2 maszyna nie może być większa niż 16 A, 2,5 mm2 – 25 A, 4 mm2 – 32 A, 6 mm2 – 40 A.

Jeśli wyłączniki automatyczne są odpowiedzialne za bezpieczeństwo obwodów elektrycznych i są wyzwalane w sytuacjach krytycznych, wówczas wyłączniki różnicowoprądowe chronią osobę przed porażeniem elektrycznym i są wyzwalane w ciągu ułamków sekundy. RCD porównuje wskaźniki prądu płynącego do konsumenta z prądem, który jest z niego zwracany, a jeśli zostanie znaleziona różnica, natychmiast rozłącza problematyczny obwód.

RCD dobierane są w zależności od szacowanego prądu upływu i planowanego obciążenia. Aby zapewnić ochronę osoby przed porażeniem prądem elektrycznym, stosuje się urządzenia z progiem wyłączenia 10 – 30 mA, do celów przeciwpożarowych – ogólne wyłączniki różnicowoprądowe na 100 – 300 mA, które są instalowane na wszystkich okablowaniach. Ogólnie rzecz biorąc, wyłączniki różnicowoprądowe są instalowane na grupach odbiorców lub pojedynczych urządzeniach (podgrzewana podłoga, pralka, podgrzewacz wody itp.).

Warto zwrócić uwagę na prąd znamionowy urządzenia. Jeśli RCD i maszyna są połączone szeregowo w tym samym obwodzie, wówczas maszyna musi być znamionowana na mniejszy prąd niż wyłącznik różnicowoprądowy. Jest to konieczne, aby zapobiec awarii RCD, ponieważ maszyna jest uruchamiana z pewnym opóźnieniem..

W sprzedaży automaty różnicowe – rodzaj „dwa w jednym”, automatyczne i RCD. Osłona z zastosowaniem elektromechanicznych dyfomatów staje się zauważalnie bardziej zwarta, a konstrukcja bardziej niezawodna.

Stosowanie wyłączników RCD w pomieszczeniach ze starym okablowaniem często nie jest uzasadnione. Z powodu zniszczonych obwodów występują niekontrolowane prądy upływowe, co powoduje częste wyzwalanie wyłączników RCD „jałowych”. Jeśli istnieje potrzeba ochrony, ale nie ma możliwości zmiany okablowania, można zainstalować gniazda z wbudowanym RCD, chociaż są one oczywiście bardzo drogie.

Okablowanie

Okablowanie odbywa się zgodnie z układem gniazd, przełączników, urządzeń stacjonarnych i elementów oświetleniowych.

Gniazda domu należy podzielić na grupy po kilka sztuk, wszystkie zostaną połączone przewodem 2,5 mm2 ze skrzynki połączeniowej. Za każdą taką grupę odpowiedzialna będzie własna maszyna (16 – 25 A), ich ilość zależy tylko od powierzchni domu i ilości planowanych gniazd. Z reguły gniazda określonego pomieszczenia należą do jednej grupy, ale nie zawsze.

W sieci trójfazowej grupy i obciążenie są rozkładane równomiernie na każdej linii, aby zachować symetrię napięcia fazowego.

Oświetlenie każdego pomieszczenia jest również włączane w oddzielnych puszkach. W celu odpowiedniej ochrony opraw przed przeciążeniami stosuje się automaty od 3 do 10 amperów.

Kable biegnące od rozdzielnicy do skrzynek rozdzielczych i konkretnych odbiorców są umieszczone w tulei z tektury falistej lub metalowej.

Organizacja zasilania domu wiejskiego

Ostatnio w rowkach fundamentów mineralnych i we wnękach konstrukcji ramowych wykonano tylko ukryte okablowanie. Większość drutów jest prowadzona wzdłuż sufitów, mocując je specjalnymi plastikowymi klipsami, zaciskami. Wszystkie przewody elektryczne można łatwo ukryć w przestrzeni międzystropowej rozciągliwej lub, na przykład, sufitach kartonowo-gipsowych. Istnieje możliwość wykonania okablowania w jastrychach betonowych zgodnie z niektórymi normami technologicznymi.

Rowki, wzdłuż których przewody są opuszczane do gniazd i przełączników, muszą być ściśle pionowe, w razie potrzeby mogą obracać się tylko pod kątem prostym. Konieczne jest sporządzenie planu przejścia drutów w ścianach, zwłaszcza jeśli ścieżka ma poziomą składową. Gwarantuje to bezpieczeństwo przewodu przed przerwaniem podczas montażu jakichkolwiek konstrukcji podwieszanych..

Zaleca się również wskazanie na planie lokalizacji puszek, ponieważ zostaną otynkowane i oklejone tapetą. Skrzynki powinny znajdować się pod sufitami podwieszanymi, dostępu do nich nie powinny blokować meble lub inne masywne konstrukcje. Z reguły są instalowane w korytarzach nad drzwiami wewnętrznymi..

Przewody wchodzące do puszek rozgałęźnych są pozbawione izolacji i łączone poprzez spawanie, zaciski, ŚOI.

Kable odbiorców niskoprądowych (telewizja, kable internetowe, zabezpieczenia, nagłośnienie, telefon) wymagają specjalnego traktowania. Aby uniknąć zakłóceń, nie należy ich układać w bezpośrednim sąsiedztwie linii energetycznych, szczególnie w tym samym pofałdowaniu z przewodami gniazdowymi.

Gniazda, przełączniki, wyjścia

Przed przystąpieniem do montażu instalacji elektrycznej należy dokładnie określić i wskazać na planie lokalizację gniazdek, wyłączników i zacisków. Głównym wymaganiem jest to, aby były łatwo dostępne i funkcjonalne..

W tej chwili standardem jest umieszczenie włączników na wysokości 900 mm od podłogi, gniazd – w okolicach 200 – 300 mm. Na roboczej ścianie kuchni gniazda są zainstalowane co najmniej 900 mm, ponieważ blat znajduje się na wysokości 850 mm. W przypadku niektórych stacjonarnych odbiorców gniazda są rozmieszczone na niestandardowej wysokości (telewizory LCD, podgrzewacze wody, urządzenia wbudowane w meble).

Organizacja zasilania domu wiejskiego

Puszki instalacyjne do przełączników są umieszczane w odległości ponad 100 mm od szorstkich drzwi, z boku uchwytów. Dzięki temu nie zostaną one nałożone na gotówkę lub otwarte skrzydło drzwi..

Należy bardzo uważać przy obliczaniu całkowitej liczby gniazd, wtedy w przyszłości nie będziecie musieli piętrzyć niebezpiecznych konstrukcji wielokondygnacyjnych z trójników i przedłużaczy.

Nie możemy zapominać o gniazdkach ulicznych, ponieważ bardzo często wystarczy podłączyć dowolne urządzenie na ulicy: pompę nawadniającą, mini-myjkę do samochodu, elektronarzędzie, magnetofon itp..

Oczywiście gniazda muszą być używane ze stykiem uziemienia.

W łazienkach stosuje się mechanizmy gniazdowe z osłoną ochronną i plastikowymi zasłonami, które zakrywają przewody. Oznaczone są stopniem ochrony IP44 lub IP55. Istnieją specjalne gniazda bezpieczeństwa do pokoi dziecięcych i na ulicę.

Niektóre urządzenia gospodarstwa domowego do podłączenia mają zaciski zamiast wtyczek (klimatyzatory, regulatory ogrzewania podłogowego, płyta grzewcza, okap kuchenny …). Dla nich nie są dostarczane gniazda, ale przewody drutowe ze ściany o wymaganej długości i przekroju.

Zasilanie rezerwowe

W prywatnym domu, w przeciwieństwie do mieszkania miejskiego, można zintegrować awaryjne źródła zasilania z systemem zasilania. Mogą to być generatory oleju napędowego, gazu, benzyny. W przypadku braku przepustowości lub awarii wspólnych sieci są one uruchamiane automatycznie lub ręcznie. Generatory są umieszczane w przygotowanych miejscach poza lokalem w specjalnych obudowach lub w budynkach pomocniczych.

Organizacja zasilania domu wiejskiego

Alternatywne źródła energii elektrycznej, takie jak generatory wiatrowe, układy słoneczne, stają się coraz bardziej rozpowszechnione..

Jeśli główne źródło zasilania nie spełnia norm (w podmiejskich sieciach energetycznych, częste są odchylenia częstotliwości, zapady napięcia, „szumy” wysokiej częstotliwości), to w układzie zasilania rezerwowego mogą znajdować się stabilizatory, falowniki – urządzenia poprawiające jakość energii elektrycznej.

Oceń artykuł
Codzienne wskazówki i instrukcje

Klikając przycisk „Prześlij komentarz” wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych i akceptuję politykę prywatności