Planaria – jak pozbyć się pasożyta

Treść artykułów



Biała lub mleczna planaria to prymitywne stworzenie bezkręgowe należące do klasy robaków rzęskowych. Występuje w słodkowodnych zbiornikach wodnych lub akwariach, gdzie można go zobaczyć gołym okiem. Biała Planaria jest organizmem wolno żyjącym, który w przeciwieństwie do większości płazińców, w swoim naturalnym środowisku nie stanowi zagrożenia dla zwierząt ani ludzi. Inną rzeczą jest akwarium, w którym pasożyt wchodzi z żywnością lub roślinami wodnymi. W sztucznym ekosystemie planarium słodkowodne może powodować wiele problemów dla mieszkańców.

Biała płaska charakterystyka

Biały planar jest łatwy do rozpoznania. Stworzenie w kształcie robaka ma półprzezroczyste, przypominające liść ciało o mlecznym odcieniu o długości do dwóch centymetrów i grubości nie większej niż pięć milimetrów. Przód ciała jest rozszerzony, ma macki służące jako narządy dotyku. Na pogrubieniu są dwoje oczu. Tylny koniec nadwozia jest zwężony i spiczasty. Prawa i lewa strona ciała pasożyta to wzajemne odbicie lustrzane. Warunkowa oś symetrii biegnie wzdłuż całego ciała.

Robak porusza się z powodu skurczu worka mięśniowo-skórnego i dzięki ruchowi miniaturowych rzęsek pokrywających cały nabłonek pasożyta. Pomiędzy komórkami skóry znajdują się specjalne gruczoły wydzielające gorzką substancję śluzową. Śluz jest wydzielany głównie w czasie zagrożenia i chroni mikroorganizm przed zjedzeniem. Ponadto zapewnia płynność i szybkość ruchu..

Ze względu na swoją prostą strukturę robak ma ekstremalną przeżywalność. Ciało pasożyta ma zdolność do regeneracji. Jeśli pokroisz dorosłego robaka na osobne części, z czasem nowy organizm może wyzdrowieć z każdego z nich. Nawet gdy głowa zostanie odcięta od ciała, robak może stopniowo wyhodować nową. Ta funkcja pozwala białym planariom przetrwać w najbardziej niesprzyjających warunkach..

Styl życia i środowisko

Naturalne siedlisko białej planarii w słodkiej wodzie w pobliżu dna, pod zaczepami i kamieniami średniej wielkości. Niektóre gatunki tego pasożyta mogą żyć w słonej wodzie, czasami nawet na lądzie. Styl życia białej planarii jest głównie nocny; w ciągu dnia stworzenia chowają się wśród liści roślin wodnych. Robak porusza się bardzo płynnie i równomiernie, rozróżnia górę i dół, ma określony kierunek ruchu.

Planaria może czołgać się wzdłuż dna zbiornika, kamieni, liści roślin wodnych lub pływać bez wysiłku w słupie wody z powodu ruchu rzęsek, niewidocznych dla ludzkiego oka, pokrywających całą skórę mikroorganizmu. Dzięki wydzielonemu śluzowi miniaturowy robak jest w stanie układać ślady na stałych obiektach w celu powtarzalnego ruchu.

Planaria jest drapieżnikiem. Jego dieta składa się z prostych związków organicznych, niestrawionych resztek pokarmowych większych mieszkańców wodnych, ślimaków, małych skorupiaków, jaj krewetkowych, a czasem nawet narybku rybnego. Śluz wydzielany przez mikroorganizm pęcznieje w wodzie, stając się rodzajem sieci, za pomocą której robak otacza zdobycz, zamykając ją w kokonie. Miniaturowe stworzenia potrafią wyczuć zdobycz z dużej odległości. Robaki rzęskowe, czując składniki odżywcze, opuszczają schronienie i przemieszczają się w całych koloniach do miejsc, w których koncentruje się ofiara.

Specjaliści przypisują takie organizmy do kategorii nieszkodliwych pasożytów. W przeciwieństwie do pasożytniczych płazińców, planaria nie potrzebują żywicieli pośrednich lub końcowych przez cały cykl życia. Można go uznać za pasożyta tylko w przypadku, gdy jako miejsce zamieszkania wybiera skorupę skorupiaków. Jeśli jest zbyt wiele robaków, zatykają skrzela, a mięczak umiera z powodu niewydolności oddechowej.

Prymitywna struktura stworzenia pozwala mu wytrzymać agresywne czynniki środowiskowe. Przy braku tlenu lub wzroście temperatury mikroorganizmy stają się nieaktywne, a nawet spontanicznie rozpadają się na osobne części. Gdy pojawią się sprzyjające warunki, z każdego takiego kawałka może zregenerować się cały organizm.

Planaria w akwarium

Planaria w akwarium

Możesz przynieść pasożyta razem z żywym pokarmem dla ryb, alg i roślin wodnych lub w skorupkach ślimaków. Będąc w akwarium, planaria narusza różnorodność biologiczną gatunków sztucznego zbiornika, niszcząc krewetki, skorupiaki i małe ryby. Pasożyty żyją w ziemi, wśród roślinności, od czasu do czasu mogą usiąść na szklance zbiornika.

Chociaż robaki wolą ukrywać się pod kamieniami i wśród roślin w ciągu dnia, ich obecność można wykryć na podstawie tarcia mieszkańców akwarium z blaszkami na ziemi i ciałami stałymi. Pasożyty wnikają w szczeliny skrzelowe i gryzą kawałki mięsa. Te stworzenia rozmnażają się szybko, więc po wykryciu konieczne jest podjęcie działania. Ryby akwariowe nie jedzą robaków z powodu gorzkiego śluzu na ciele. Wyjątkiem są młode gourami lub koguty. Niestety te ostatnie mogą być agresywne w stosunku do innych mieszkańców akwarium, dlatego trzymanie ich we wspólnym ekosystemie nie jest wskazane.

Aby uniknąć infekcji sztucznego zbiornika tymi pasożytami, zaleca się przestrzeganie środków zapobiegawczych:

  • nie używaj żywego jedzenia;
  • dokładnie umyj wszelkie przedmioty i dekoracje po zanurzeniu w akwarium;
  • Nie sprowadzaj roślin z naturalnych zbiorników;
  • Nie przekarmiaj ryb;
  • dokładnie spuścić ziemię;
  • kupując nowe ryby lub skorupiaki, obserwuj kwarantannę.

Struktura Planaria

Płazińce są pierwszymi trójwarstwowymi stworzeniami, które pojawiły się w naturze, z wyjątkiem ektodermy i endodermy, które mają strukturę mezodermy, składającą się z włókien mięśniowych rozmieszczonych w ciele pasożyta. Kiedy mięśnie poprzeczne kurczą się, ciało staje się dłuższe i węższe. To typowy sposób na przeniesienie robaka. Wzdłużne włókna mięśniowe znajdują się pod poprzeczną i łączą części brzuszne i grzbietowe ciała. Organizmy nie mają jamy ciała. Przestrzenie między narządami są wypełnione tkanką łączną, składającą się z luźnej masy komórek – miąższu.

Ciało pasożyta obejmuje następujące systemy:

  • układ mięśniowo-szkieletowy;
  • trawienny
  • wydalniczy;
  • nerwowy;
  • seksualny.

Narządy wewnętrzne robaka znajdują się w torbie mięśniowo-skórnej. Jeśli spojrzysz na przekrój korpusu białej planarii, możesz znaleźć:

  • nabłonek rzęskowy;
  • poprzeczne, podłużne i skośne włókna mięśniowe;
  • jelita;
  • jądra i jajniki;
  • miąższ.

Układ krążenia i oddechowy pasożyta są nieobecne. Substancje odżywcze i tlen są rozprowadzane po całym ciele na własną rękę. Nie wymaga to specjalnych narządów charakterystycznych dla bardziej rozwiniętych istot. Robaki oddychają tlenem rozpuszczonym w wodzie. Jego wejście do organizmu następuje przez skórę, podobnie jak usuwanie dwutlenku węgla. Przyczynia się to do dużej powierzchni płaskiego ciała pasożyta..

Planaria układu pokarmowego

Układ trawienny rozpoczyna się od ujścia w jamie brzusznej po stronie brzucha. Atakując ofiarę, planaria otacza ją specjalnym śluzem pęczniejącym w wodzie. To pomaga jej unieruchomić zdobycz. Planaria przyciska się do ofiary i połyka ją gardłem, podobnie jak chowana trąba. Następnie jedzenie przesuwa się i wchodzi do jelita, które ma trzy gałęzie. Ze względu na rozgałęzione jelita pasożyt może połykać pokarmy o dużych rozmiarach.

W układzie pokarmowym płazińca nie ma odbytu. Pasożyt ma zamknięte jelito, składające się z pojedynczej warstwy komórek. Pod wpływem soków trawiennych wydzielanych przez komórki jelita pokarm jest trawiony, składniki odżywcze są wchłaniane do komórek organizmu, a niestrawione pozostałości są usuwane przez usta.

Układ nerwowy Planaria

Większość komórek nerwowych robaka jest skoncentrowana w części głowy, gdzie znajdują się sparowane węzły, które są zbiorem neuronów. To rodzaj mózgu mikroorganizmu. Dwa pnie nerwowe rdzenia kręgowego przechodzą wzdłuż ciała, z którego odchodzą liczne nerwy. Wrażliwe komórki dotykowe znajdują się na całej powierzchni ciała robaka. Na głowie ciała są sparowane macki – specjalne narządy dotyku. W pobliżu znajdują się prymitywne oczy. Za pomocą widzenia robak może ocenić poziom oświetlenia. Pasożyt ma również narząd równowagi..

Układ nerwowy Planaria

Układ rozrodczy

Płazińce są organizmami hermafrodytycznymi, innymi słowy, biseksualnymi. Oznacza to, że ta sama osoba ma zarówno narządy płciowe kobiet, jak i mężczyzn. Rośliny nasienne, które są nagromadzeniem licznych pęcherzyków, znajdują się w miąższu. Są one połączone rurowymi nasadkami nasieniowymi za pomocą worka zbiorczego. To jest męski układ rozrodczy. Narządy żeńskie znajdują się z przodu szerszej części ciała. Są reprezentowane przez sparowane jajniki i jajowody, idące do torby do kopulacji.

System wydalniczy

Rozgałęzione kanaliki penetrują całe ciało pasożyta. Są to narządy układu wydalniczego. Każda rurka rozpoczyna się w miąższu komórkami gwiaździstymi zwanymi komórkami „ognistymi”. Każdy z nich ma kilka długich rzęsek. Ich chwiejność jest jak język ognia. Z powodu ruchu rzęsek w kanalikach powstaje prąd. Rurki łączą się w dwa duże kanały biegnące wzdłuż ciała i kilka otworów po zewnętrznej stronie pleców robaka. Ciecz jest wydalana z organizmu, składająca się ze szkodliwych substancji rozpuszczonych w wodzie, które powstają w procesie życia.

Reprodukcja białej planarii

Obecność układu rozrodczego nie uniemożliwia płazińcom rozmnażania się w sposób bezpłciowy. W tym przypadku ciało pasożyta rozpada się na dwie części, które mogą istnieć. Stopniowo każdy z nich przywraca brakujące tkanki i narządy niezbędne do życia. Otrzymano więc dwie kompletne osoby. Ale częściej robaki rozmnażają się płciowo.

Dwie osoby mają kontakt z brzusznymi częściami ciała przez kilka sekund. Następuje krycie. Męskie komórki rozrodcze jednego robaka wchodzą do żeńskiego układu rozrodczego innego. Istnieje wewnętrzne nawożenie, skierowane w obu kierunkach: osoby nawożą się nawzajem. Następnie stworzenia rozpraszają się. Komórka jajowa wiąże się z nasieniem.

Podczas przemieszczania się w dół jajowodów uformowane zygoty są najpierw otoczone zapasem składników odżywczych, a następnie pokryte gęstą skorupą. Jaja pasożyta są brązowym kokonem wielkości główki od szpilki. Robaki przyczepiają je od spodu liści roślin wodnych do specjalnej łodygi lub chowają je za kamieniami. Małe robaki wyłaniają się z jaj kilka tygodni później.

Jak pozbyć się pasożytów

Dla ludzi pasożyt nie jest niebezpieczny, ale miłośnicy ryb akwariowych mogą powodować wiele problemów. Robaki rozmnażają się bardzo szybko, więc jeśli znajdziesz je w akwarium, musisz natychmiast podjąć działania. Aby zwalczać pasożyty, możesz podnieść temperaturę wody do 32 stopni. Ale nie zapomnij wziąć pod uwagę interesów ryby: nie wszystkie są w stanie to znieść. Podczas wzrostu temperatury musisz zapewnić akwarium dobre napowietrzanie..

Skuteczna instalacja pułapek na robaki. Aby to zrobić, owinąć kawałek mięsa gazą i opuścić go na dół na 15 minut. Następnie usuń, oparz zebrane pasożyty wrzącą wodą i odrzuć przynętę. Procedurę należy wykonywać w ciemności lub w słabym świetle: robaki prowadzą nocny tryb życia. Wskazane jest ustawianie pułapek na kilka dni z rzędu.

Sklepy zoologiczne sprzedają specjalne leki, takie jak Flubenol lub Febtal. Pierwszy jest dostępny w postaci proszku. Na 100 l wody dodaj 0,2 – 0,3 g. Po 3 dniach wymień połowę wody w akwarium i dodaj nową porcję leku, odpowiadającą ilości zastąpionej wody. Po tygodniu musisz powtórzyć zabieg i dobrze spuścić ziemię. Febtal stosuje jedną tabletkę na 30 litrów wody. Niestety ślimaki i niektóre gatunki ryb nie tolerują tego leczenia..

Lek Helminth Polyvercan przypomina wyrafinowane plastry. Jedna czwarta sześcianu wystarcza na 100 litrów wody. Zabija wszystkie bezkręgowce. Lek NO-PLANARIA został opracowany specjalnie do zwalczania tych pasożytów. Jedna miarka proszku zniszczy robaki w akwarium o pojemności 50 litrów. Ptero Aquasan Planacid różni się tym, że jest bezpieczny dla krewetek, ryb i roślin. Po nęceniu pasożytów musisz pozbyć się zwłok. Aby to zrobić, musisz ostrożnie spuścić dno. Obowiązkowa wymiana wody w wysokości 20-30%. Wskazane jest powtórzenie leczenia po tygodniu..

Niektórzy akwaryści odradzają stosowanie chemikaliów i zamiast tego nie karmią młodych osobników gourami lub makropodami przez kilka dni. Głodne ryby bardzo szybko radzą sobie z robakami. Ale bądź ostrożny: jeśli gourami są cywilami, makropody mogą gryźć innych mieszkańców akwarium. Szczególnie dotknięte są ryby z długimi płetwami.

Zdjęcie planarium

Biała planaria

Oceń artykuł
Codzienne wskazówki i instrukcje

Klikając przycisk „Prześlij komentarz” wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych i akceptuję politykę prywatności